ก็ขอบอก ดอกบัว อย่ากลัวผิด
มีทั่วทิศเขตคามชอบน้ำใส
อรพินท์ โกมุท สะดุดใจ
ต้องลมไหว กมล จงกลนี
กมุท บุษกร ตอนช่วงเช้า
น้ำค้างพราวพรายดอกออกแจ่มสี
ปัทมา สาโรจ โกรธภุมรี
ตอมขยี้กลีบกระจายสู่สายชล
โอ้ดอกบัวเปรียบความรู้คู่พระพุทธ
ศาสน์สูงสุดรู้แจ้งทุกแห่งหน
พุทธสนิกกราบไหว้ใช้ อุบล
ใช้ จงกล บูชาพระรัตนตรัย
กรกช โกมล อีก โกเมศ
ทั่วประเทศชูดอกออกไสว
อัน บงกช อุบล คู่คนไทย
เป็นดอกไม้คู่เมืองประเทืองธรรม
หยิบผู้หญิงอิง งาม คู่ ความสวย
เฉิด ฉลวย สวยสมแสน คมขำ
งาม เพริศพริ้ง พริ้งพราย ตอนร่ายรำ
เต้นระบำสวยสดแสน งดงาม
นงพะงา จิ้มลิ้ม แสน พริ้มเพริศ
งาม บรรเจิด เฉิดฉัน ใจหวั่นหวาม
แล วิไล สำอาง องค์โอ้นงราม
พิศ อร่าม เพราพริ้ง เสียจริงเอย
นุช จิ้มลิ้ม พริ้มเพรา เฉลา ล้ำ
แม่งามขำ ไฉไล ใคร่เฉลย
ความ ลาวัณย์ สุดเทียบมาเปรียบเปรย
พิศทรามเชยแสน สะคราญ สะท้านใจ
เกศาเสียบสุมาลีดู วิจิตร
ยิ่งเพ่งพิศยิ่ง แฉล้ม ยิ่งแจ่มใส
เยาวลักษณ์ โสภี เพิ่ม วิไล
พิศทรามวัย เฉิดฉาย สบายตา
เครื่องประดับโฉมตรูดู อร่าม
เกินงดงาม อำไพ ไม่กังขา
ช่าง เช้งวับ จับจิตทุกเวลา
แสน โสภา เสลา เยาวมาลย์
แม่นงรามทรามสงวนนวลสวาท
งาม วิลาศ เอวองค์ทรงมาตรฐาน
แสน สำรวย สวยแส้แม่นงคราญ
ยามพบพานโฉมยงคงงงงัน
ด้วยเยาวภา พะงา งามนามอุโฆษ
ต่างทราบโสตไกลจบภพสวรรค์
มารศรี รุจิรา ค่าเคียงจันทร์
วิลาวัณย์ เหนือใครในโลกา
นวลละออง ลออ พออัปสร
ดวงสมรเลอโฉม เฉียบเปรียบนางฟ้า
นุชนาฏดู อะเคื้อ เมื่อยาตรา
ดวงสุดาเยื้องกรายดังทรายเดิน
สุรเสียงแสน สุนทร อ้อนปราศรัย
แม่ทรามวัยพูดชัดไม่ขัดเขิน
สมสมร อ้อนแอ้น แม้นดำเนิน
ใครทำเมินไม่มีใคร่ชี้ชม
พิศผิวพรรณกัลยา โสภา ผ่อง
นวลเนื้อทอง วิไลลักษณ์ พักตร์งามสม
ดวงเนตรน้อยนงนุชสุดปรารมภ์
นัยน์ตาคม พริ้งเพริด ใครเกิดกาย
พิศขนงนงพาลรับกับพักตร์
ปรางนงลักษณ์เปล่งปลั่งดังสุรีย์ฉาย
นัยนาน้อยร้อยชั่งดังเนตรทราย
กรรณขวาซ้ายเสริมพักตร์ลักขณา
โอษฐ์บังอร รุจิระ ดังกระจับ
ทันต์วาววับแววใสให้เสน่ห์หา
ยอดพธูคู่เคียงเพียงดารา
พนิดา อรชร สมอรไท
สองกรอ่อนสวยยามนวยนาด
ดู ผุดผาด เหนือสตรีมิมีไหน
ข้อกรเรียวรูปรับกับกำไล
แหวนสวมใส่สอดรับกับดัชนี
พิศนลาฏ ผาดผุด สุดไรผม
นึกนิยมชมชวนแม่นวลฉวี
มองดูใดอ่อนละมุนสุนทรีย์
โอ้ดรุณี พริ้งเพรา ราวเนาวรัตน์
กัณฑ์นุชกลมดังกลึงประหนึ่งปั้น
เทพเสกสรรปั้นแต่งแห่งพระหัตถ์
นารีใดทัดเทียมมาเทียมทัด
หวนประหวัดเทพสวรรค์ดลบันดาล
ค่าความงามคู่หญิงใช่สิ่งแปลก
ขอสอดแทรกอวัยวะมาไขขาน
มีมากมายหลายเรื่องมิเปลืองกาล
แสนสำราญชมเทวีแม่ศรีเรือน
หากท่านสนใจเรื่องอื่น ๆ คลิก http://www.nature-dhrama.com
สวัสดีค่ะคุณครูประทีป
ชอบจังคะบทกลอนนี้ เพราะโดนทั้งชื่อตัว นามสกุล
ขอบคุณคะ
เรียน คุณมนัสดา และคุณ CMUpal ขอบพระคุณยิ่ง และจะเยี่ยมเยียน สม่ำเสมอครับ
ขอบคุณคุณบีเวอร์ สำหรับกำลังใจครับ
งดงาม..ทั้งภาษาและความหมายค่ะ
เอ่อ..เพิ่งรู้เดี๋ยวนี้เองนะคะว่า สาโรจ ก็แปลว่าดอกบัว
ชอบกลอนบทนี้มากๆค่ะ