ยาปฏิชีวนะที่มีประสิทธิภาพต้องมีคุณสมบัติ "ตรงจุด เข้มข้นและนานพอ"

การเลือกใช้ยาปฏิชีวนะ

 

         การจะเลือกใช้ยาปฏิชีวนะได้ถูกชนิดถูกขนาด จำเป็นต้องมีความรู้เภสัชจลนพลศาสตร์ (pharmacokinetic=เภสัชจลนศาสตร์ , pharmacodynamic = เภสัชพลศาสตร์)

         ยาปฏิชีวนะจะฆ่าเชื้อ(-cidal)ได้ หรือ ยับยั้ง (static) มีหลักสำคัญอยู่ นิดหน่อยต่อไปนี้  

1) ฤทธิ์ต่อจุลชีพ ( microbiological activity) ยาปฏิชีวนะต้อง จับจุดที่สำคัญของเชื้อโรคได้

2) ความเข้มข้นของยาปฏิชีวนะบริเวณที่ติดเชื้อต้องเพียงพอ ยิ่งมากก็ครอบคลุมจับจุดอ่อนที่สำคัญของเชื้อได้มากขึ้น

3) ยาปฏิชีวนะต้องอยู่โยงเฝ้ายามนานพอที่บริเวณที่มีเชื้อโรค

  ยาปฏิชีวนะที่มีประสิทธิภาพต้องมีคุณสมบัติ "ตรงจุด เข้มข้นและนานพอ"

       ตัวอย่าง ยาในกลุ่มเพนนิซิลิน มากมายหลายตัว มีฤทธิ์จับเชื้อได้ไม่เหมือนกัน

เพนนิซิลิน วี (Penicillin V) จะมีฤทธิ์ต่อ แบคทีเรียที่ใช้ออกซิเจนติดสีแกรมบวกส่วนมาก แบคทีเรียชนิดนี้จะย้อมติดสีน้ำเงินของคริสตัล ไวโอเลต(crystal violet)และมีฤทธิ์ต่อแบคทีเรียที่ไม่ใช้ออกซิเจนแต่ก็ไม่ทั้งหมด

แอมพิซิลิน(Ampicillin) และ อะมอกซีซิลิน (Amoxycillin)  จะมีฤทธิ์บ้างต่อแบคทีเรียติดสีแกรมลบรูปแท่ง แบคทีเรียชนิดนี้จะย้อมติดสีแดงของแซฟ รานิน (safranin)

ไปเปอราซิลิน(piperacillin) จะมีฤทธิ์ครอบคลุมแบคทีเรียแกรมลบได้มากขึ้นกว่าแอมพิซิลินและ อะมอกซีซิลิน