วันนี้  วันที่ 11  กันยายน  2554  ครูอ้อย เป็นเวรวันหยุด  ดังนั้น  จึงมาโรงเรียนแต่เช้า  และ เดินไปรอบๆๆบริเวณโรงเรียนในตอนเช้า  นี่คือหน้าที่ของครูเวร

*****

ครูอ้อยย้าย มาดำรงตำแหน่งที่โรงเรียนแห่งนี้ ตั้งแต่ ปี พ.ศ.2538  นี่ก็....ย่างเข้าปีที่ 16 แล้วนะ  ที่ครูอ้อยมาใช้ชีวิตรับราชการ  อยู่ที่นี่ 

อูยยยยยย นานแล้วนะ  นึกถึงวันที่มาอยู่วันแรก  กับ วันนี้ มันช่าง.....แตกต่างกันเหลือเกิน

*****

แตกต่างทั้ง  อาคาร  สถานที่  ทั้ง วัยวุฒิ  คุณวุฒิ  ของครูอ้อย  และ  อื่นๆที่ไม่อาจจะกล่าวได้

*****

ครูอ้อย  ต้องการจะเปรียบเทียบ  จากภาพที่เคยนำมาลงในบันทึก  สมัยที่เป็น ครูที่นี่ใหม่ๆ และเขียนบันทึกใน โกทูโน  เมื่อ ปี 2549 จังเลย  แต่  ต้องหยุดไว้  เพราะ อาจจะกระทบกระเทือน ใคร .....บางคนก็ได้

*****

ครูอ้อย  รักที่นี่มาก    มีหลายครั้ง  ที่หลายๆๆท่าน เชิญให้ ครูอ้อย ย้ายไปทำงานที่อื่น  ที่ดีกว่านี้  แต่ครูอ้อย ก็ไม่เคยคิดที่จะจากที่นี่เลย

*****

แต่ปัจจุบันนี้....หลายๆ  คำสั่งที่  มาถึงครูอ้อย  ไม่มีชื่อ ครูอ้อย  ต้องปฏิบัติหน้าที่ หลายคำสั่งแล้ว  อาจจะเป็นเพราะ  ครูอ้อย เก่า และ  มีท่านใหม่ๆๆ เข้ามาทำแทน มากมายแล้ว  ครูอ้อยจึงต้องมีหน้าที่ สอน แต่เพียงอย่างเดียว.....ก็ตรงตามความต้องการ

*****

นี่คือความรัก และความศรัทธา   ที่เกิดขึ้นกับสถานศึกษา ที่เปรียบเสมือน หม้อข้าวหม้อแกงของครูอ้อย

*****

ถ้าจะเล่า ความหลังกันจริงๆ  จะมีคนเชื่อ ครูอ้อย หรือไม่  แต่ครูอ้อย ก็ไม่เสียใจเลย  ถ้าไม่มีใครเชื่อ.....เพราะ  เหตุเหล่านั้น  เกิดขึ้นกับครูอ้อย ซ้ำแล้ว ซ้ำอีก......

*****

ช่าง  ทำอาคาร วันนี้ มาเร่งงาน เพราะ โรงเรียน  จะขอรับการประเมิน  โรงเรียนพระราชทาน  ครูอ้อย จึงเล่าเรื่องอาคาร  ทั้งสองนี้ ตั้งแต่ ครูอ้อยย้ายมา ให้ช่างฟัง

*****

เรื่องที่เล่า คือ เรื่อง.....งูใหญ่

*****

อาคารเรียน เมื่อ สี่ปีที่แล้ว  เป็นใต้ถุน  นักเรียน  ตัวเล็ก ๆ หรือ  สุนัข  อาจจะเข้าไป  แล้วออกมาไม่ได้  หรือ อาจจะมีสัตว์ร้าย  ออกมาทำร้ายนักเรียน  ท่านผู้บริหารจึง  .....ปิดตายด้วยการโบกปูน

*****

ก่อนจะปิดตายอาคารนั้น ครูอ้อยเคยเห็น งู  ออกมาเป็นประจำในยามเช้ามึด ที่ครูอ้อยเดินออกกำลังกายยามเช้า  แต่ครูอ้อย ก็ไม่ได้คิดอะไร

*****

แต่เมื่อ ปีที่แล้วนี้เองหลังจากที่ปิด ปูน ตายไปแล้ว  อัฒจันทร์ เก่าที่ทำด้วยไม้ก็รื้อออก และทำอัฒจันทร์ใหม่ เป็น ปูน ทั้งหมด

*****

แต่.....วันหนึ่ง  ก็มีงูใหญ่ออกมา  นอนยาว  ตัวหนึ่ง  ครูอ้อย ไม่ได้เป็นคนเห็นคนแรก  เพราะ วันนั้น  ครูอ้อยไม่ได้เดินออกกำลัง  แต่ยังไม่ได้ขึ้นอาคาร 

*****

คนงานได้ หามหัวหามท้าย งูใหญ่ตัวหนึ่งออกไปจากโรงเรียน  ครูอ้อยถามแล้ว  ได้ความว่า  จะเอาไปปล่อย  แต่ก่อนไปเล่า  ให้ครูอ้อยฟังว่า.....ที่คอของงู มีขอบขวดน้ำเล็กๆสีน้ำเงิน  ล็อกที่คองูจนกิ่วอยู่......

*****

ครูอ้อย กำชับว่า.....อย่าฆ่าเขานะ

*****

ต่อมาในเดือนนั้น  คนงาน  ที่กำลัง  ยื่นเรื่องการซื้อบ้าน  ก็โชคดี

*****

ท่านเชื่อ หรือไม่เชื่อ ก็แล้วแต่ ท่านจะศรัทธา....นะคะ