ตอนเด็กๆถูกถามตลอดว่าโตขึ้นอยากเป็นอะไร ทุกครั้งที่ตอบไม่เคยหลุดคำว่า  ครู ออกไป แม้กระทั่งไปเรียนภาษาอังกฤษที่สถาบันราชภัฎสงขลาก็ยังไม่มีความคิดว่าจะเป็นครู หลังจากเรียนจบก็ได้ทำงานกับบริษัทเอกชนเป็นเวลา 6 เดือน หลังจากนั้นก็ถูกเรียกบรรจุจากกรมสามัญให้ไปรับตำแหน่ง อาจารย์ 3 ที่โรงเรียนสวนศรีวิทยา อำเภอหลังสวน จังหวัดชุมพร ตั้งแต่วันแรกของการเป็นครูจนถึงทุกวันนี้ ยอมรับว่า อาชีพนี้เป็นอาชีพที่หนักหนาทีเดียว เพราะคำว่าครู้นั้นมีหน้าที่มากกว่างานสอน ครูต้องทำหน้าที่ร้อยแปด ความประทับใจในการทำงานในระบบมีน้อย จนบางครั้งท้อ และคิดจะลาออกหลายครั้ง มีสิ่งเดียวที่ทำให้ข้าพเจ้ายังคงประกอบอาชีพนี้อยู่ก็คือ นักเรียน

ความจริงใจ ความบริสุทธิ์ และความเคารพที่ลูกศิษย์มอบให้ ทำให้ข้าพเจ้ามีกำลังใจในการทำงาน ทำให้ข้าพเจ้ารู้สึกว่าตัวเองเป็นคนที่ยังมีคุณค่าของสังคม ยิ่งได้เห็นลูกศิษย์ประสบความสำเร็จก็ยิ่งมีความภาคภูมิใจมากยิ่งขึ้น 

เสียดายที่ตอนนี้สภาพไทยได้เปลี่ยนแปลงไปในทางที่แย่ลง การศึกษาไม่รุดไปข้างหน้า นโยบายการศึกษาเปลี่ยนแปลงบ่อย ทั้งนี้เป็นเพราะความไม่มั่นคงทางด้านการเมือง ครูที่ทำงาน ตั้งใจอุทิศตนให้กับหนักเรียน หลายคนรู้สึกท้อ หลายคนลาออก หลายคนหันไปประกอบอาชีพอื่น นักเรียนบางคนขาดสัทธาต่ออาชีพ ผู้ปกครองให้ความไว้วางใจครูน้อยลง นี้จึงถือว่าเป็นปัญหาที่ครูผุ้รักในหน้าที่ครูต้องกู้ศรัทธานั้นกลับคืนมา ในความคิดของข้าพเจ้าถ้าครูทำหน้าที่ของตนอย่างเต็มที่ ในการสอนให้ความรู้ และการช่วยเหลือผุ้เรียนในด้านอื่นๆด้วยจรรยาบรรณครู ข้าพเจ้าคิดว่าครูทุกคนก็จะเป็นครูที่ประทับใจของศิษย์มากมาย และสิ่งนั้นแหล่ะที่ข้าพเจ้าถือว่าเป็นความประทับใจในอาชีพครูของข้าเจ้า