วันนี้ได้ไปออกกำลังกายที่สวนป่าเฉลิมพระเกียรติเหมือนเช่นทุกวัน  ขณะที่ฉันเดินสลับกับการวิ่งมาตามช่องวิ่งอยู่นั้น  ก็ได้ยินเสียงสนทนาระหว่างปู่กับหลาน ๆ ที่มาออกกำลังกายเช่นเดียวกับฉัน

หลานชาย : ปู่ต้นไม้ที่สวนป่านี่มีเยอะแยะเลยนะครับ

ปู่        : ใช่ซิหลานเพราะเป็นสวนป่าที่เขาอนุรักษ์ไว้

หลานสาว : ปู่คะต้นนี้ชื่อว่าอะไร 

ปู่ : ลองอ่านซิเขาเขียนชื่อติดไว้นั่นไง

หลายชายและหลานสาวอ่านพร้อมกัน : ยอป่า

ปู่และหลานหยุดที่ต้นยอป่า  พร้อมกับได้ยินเสียงหลานสาวถามปู่ว่า : ปู่คะยอป่ากับยอที่บ้านเราไม่เห็นเหมือนกันเลย

ปู่ : มีอะไรบ้างล่ะที่ไม่เหมือกัน

หลายชาย  :  ลำต้นครับต้นยอป่ามันแตกเป็นสเก็ต  (หลานชายเอามือไปแกะที่ร่องของลำต้น) มองแล้วเหมือนงูนะครับ

หลานสาว  :  ใช่ต้นยอบ้านเราไม่เป็นร่องแบบนี้  และสีของต้นก็ไม่เหลืองเหมือนต้นย่อป่าด้วย  ปู่ค่ะ ใบต้นยอป่าก็เล็กกว่ายอบ้านเรา  แล้วใบมันเอาไปทำห่อหมกได้ไหม

ปู่  :  ไม่ได้หรอก  แต่ใบสดนำมาตำพอกศีรษะเป็นยาฆ่าเหา   ส่วนอื่นของต้นยอป่าก็มีประโยชน์อีกมากมาย  เช่นราก  ผล  เปลือก ราก  เนื้อไม้  เกือบทุกส่วนมีประโยชน์

หลานสาว :  ปู่เล่าให้ฟังหน่อยซิ

หลานชาย  :  เดี๋ยวกลับบ้านเราไปค้นหาจากอินเตอร์เน็ตก็ได้  แต่ผมสงสัยว่าทำไมจึงเรียกยอป่า  มันเหมือนยอบ้านตรงไหน

ปู่  : ผลมันเหมือนกัน  แต่ผลยอป่าจะเล็กกว่า  เราจะเห็นผลของยอป่าก็ราว ๆ เดือนธันวา  มกรา  ไว้ถึงเดือนนั้นเราก็จะเห็นของจริง  แต่ถ้าอยากดูตอนนี้เราจะดูได้ที่ไหนเอ่ย

หลานสาว  : รีบกลับบ้านเถอะ  หนูจะไปเปิดอินเตอร์เน็ตดู

ปู่  :  เดี๋ยวค่อยกลับ  เรายังเดินได้ไม่ถึงรอบเลย  วันนี้เราจะเดินรอบเดียวก็พอ

ฉันชื่นชมคุณปู่คนนี้จริง  ทำยังไงน่ะครูเราจะเป็นเหมือนคุณปู่คนนี้