อยุ่ร่วมกันจงสามัคคีกันไว้ หายนะจะไม่เกิด
ตีนกับตาอยู่กันมาแสนผาสุข จะยืนลุกนั่งเดินเพลินหนักหนา
มาวันหนึ่งตีนทะลึ่งเอ่ยปรัชญา ว่ามีคุณกับตาเสียจริงๆ
ด้วยมันพาตาไปที่ต่างๆ ตาจึงได้ชมนางและสรรพสิ่ง
เพราะฉะนั้นดวงตาจงประวิง ว่าตีนนี้เป็นสิ่งควรบูชา
ตาได้ฟังตีนคุยโม้ก้หมั่นไส้ จึงร้องบอกออกไปด้วยโทสา
ว่าที่ตีนเดินเหินได้ก็เพราะตา ด้วยนำพาเศษแก้วหนามไม่ตำตีน
เพราะฉะนั้นฉันจึงสำคัญกว่า ตีนไม่ควรคิดที่จะมาดูหมิ่น
สรุปว่าตามีค่าสูงกว่าตีน ทั่วธานินทร์ตีนไปได้ก็เพราะตา
ตีนได้ฟังคลั่งเเค้นแสนจะโกรธ จึงพิโรธโดดออกไปใกล้หน้าผา
ด้วยอวดดีทำเบ่งเก่งกว่าตา ดวงชีวาจะดับไปไม่รู้เลย
ตาเห็นตีนทำเก่งเร่งกระโดด จึงพิโรธไม่แลลับหลับตาเฉย
ตีนพาตาถลาล้มทั้งก้มเงย ตกผาเลยตายห่าทั้งตาตีน
คิดด้ายงัยเจ๊ นี่เรียนที่ใหนอ่ะ เหมมือนจารู๗ฏฌ,ญ