ได้รับจดหมายจากพี่เล็ก เครือข่าย R2R จากแม่ฮ่องสอน พี่เล็กทำงานที่ศูนย์ฟื้นฟูผู้ติดยาเสพติด จ.แม่ฮ่องสอน เราเจอกันแบบตัวเป็นๆ ที่งาน R2R Forum เมื่อเดือนกรฎาคม ที่ผ่านมานี้...
ข้าพเจ้าเข้าไปแหย่ให้พี่เล็กช่วยต่อยอดบันทึกหลังจากที่ได้อ่านไปแล้วแต่เกิดความคาดหมาย พี่เล็กเขียนเป็นจดหมายมาแทนเป็นกำลังใจที่ดีที่งดงามทีเดียว
นี่แหละคือมิตรภาพในเครือข่าย...
อันเป็นเครือข่ายที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติในจริตและทัศนคติที่พ้องต่อกัน
สวัสดีค่ะ อาจารย์กะปุ๋ม
ตอนนี้อาการเยื่อแก้วหูทะลุเป็นอย่างไรบ้าง
ดีขึ้นแล้วหรือยังค่ะ ขอให้อาการดีขึ้นโดยเร็ววันน่ะค่ะ
กลับมารอบดึกอีกครั้งหลังลูกหลับไปแล้ว
ก่อนพาลูกเข้าไปนอนเหมือนเห็นว่า
อาจารย์อยากรับรู้ความในใจหลังอ่านบทความของอาจารย์ คริคริ...
อยากบอกว่า ภาพที่เห็นนิ่มนวล อ่อนโยน นั้น
มีภาพที่ซ้อนอยู่เบื้องหลัง เช่น โก๊ะ เฉิ่ม เฉย ฯลฯ อีกด้วยค่ะ
ความจริงคือจะมาตอบแต่ตอนนี้หาเมนท์ที่อาจารย์โพสต์มาไม่เจอค่ะ
เลยต้องมาตอบและชี้แจงยาวๆทางช่องนี้
วันนี้พี่เล็กกลับจากเชียงใหม่ ไป F/U หลังผ่าตัด TAH เมื่อไม่นานมานี้
เมื่อผ่าตัดไปแล้วก็ต้องรับฮอร์โมนไปจนกว่าจะเข้าวัยทองจริงๆ ซึ่งอีกหลายปี
ได้พบเจออาการข้างเคียงของฮอร์โมนบ้าง
ก่อนนอนเมื่อกี้ลูกถามว่า พรุ่งนี้แม่ไปทำงานไหมครับ
แม่: ไปค่ะมีอะไรเหรอ ลูก: ดูแม่เหนื่อยๆ แม่: ไหวลูก สบายมาก
ช่วงนี้พี่เล็กจึงมีบทเรียนชีวิตใหม่มาให้เรียนรู้
เพื่อให้ชีวิตได้คืนสู่ความสมดุลย์ ทั้ง สภาวะภายนอกและภายใน
ใช่เหตุผลหรือเปล่าไม่รู้แต่เป็นเหตุที่ทำให้การติดต่อสื่อสารขาดๆหายๆ
แต่ถ้ามีเวลาก็พยายามจะเข้าไปอ่าน ส่วนใหญ่จะแว๊บเข้าไประหว่างที่ให้ลูกๆพักก่อนเข้านอน
และหลังพาลูกเข้านอนแล้วถ้าไหวก็จะลุกมาทำงานต่ออีก แต่ถ้าไม่ไหวก็พักยาวไปเลย
อ่านแล้วก็รีบกดlikeเพื่อที่จะได้สื่อสารว่า ติดตามและชื่นชมค่ะ
พยายามอ่านทุกบทความแต่ก็คงพลาดไปบ้างเพราะอาจารย์เขียนบันทึกได้รวดเร็วมากๆค่ะ
พี่เล็กก็เขียนบันทึกไว้อยู่บ้างแต่เขียนไปอย่างช้าๆและยังไม่ได้นำมาแบ่งปัน
( อันนี้คือความโก๊ะที่พยายามเรียนรู้อยู่ค่ะ )
อย่างไรก็ตามช่วงการเจ็บป่วยของร่างกายและจิตใจทีีผ่านมานั้น
พี่เล็กคิดว่าเป็นความโชคดีของชีวิตที่ทำให้ได้ใกล้ชิดและเข้าใจธรรมะมากยิ่งขึ้น
การได้ฝึกสมาธิทำให้ผ่านพ้นจากความเจ็บปวดหลังผ่าตัดไปได้ด้วยดี
ปวดก็รับรู้ว่าปวด และได้มีโอกาสน้อมนำหลักธรรมต่างๆมาใช้ในชีวิตและวิถีแห่งการงานค่ะ
พี่เล็กเอาความแข็งแรงของสุขภาพมาใช้ก่อนล่วงหน้า ตอนนี้จึงต้องซ่อมแซมและเยียวยา
หากการที่พี่เล็กเข้าใจว่า ....ธรรมะคือชีวิตและชีวิตคือธรรมชาติ ...
ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นล้วนมีคุณค่าค่ะ...
บทความของอาจารย์ทุกบทความมีคุณค่าและความงดงามมากค่ะ
พี่เล็กเองก็ได้เรียนรู้และใช้ประโยชน์จากบทความเหล่านีั้น
บ่มเพาะ ขัดเกลา จิตใจของตนเองให้รู้ เท่า ทัน ทุกข์
ทำได้บ้าง ไม่ได้บ้าง ก็พยายามฝึกและเรียนรู้ไปเรื่อยๆค่ะ
พี่เล็กขออนุญาตมาคุยต่อ ในวันต่อไปอีกน่ะค่ะ
ด้วยความศรัทธาค่ะ
พี่เล็ก
...
พี่กะปุ๋มคะ
งดงามจังเลยค่ะ ^_^
หากเรามองให้ลึกซึ้งมากกว่าการคาดคั้นจะเอาผลของงาน...พี่มองว่า สิ่งที่ได้คือ พลังแห่งจิตวิญญาณของความเป็นมนุษย์นะคะ
เส้นทาง R2R บ่มเพาะผู้คนได้เช่นนั้นด้วยเหมือนกัน
...
การทำเพื่อผู้อื่นด้วยปัญญาและจิตใจที่งดงาม
ตามไปแล้วค่ะ...พี่โอ ✿อุ้มบุญ ✿
ชอบมากเลยค่ะ หมอเขียนได้มีชีวิตชีวามาก ใจนี้เป็น R2R ไปแล้วค่ะ...ขอกระซิบบอกดังๆ
มาเยือน R2R ครับผม
ต้อนฮับสู่เฮือน...ค้า...
พี่หนูรียิ้มหวาน มะปรางยิ้มสวย ท่านโสภณยิ้มดูมีเสน่ห์ ...นี่คือรอยยิ้มแห่งกำลังใจ
จากพี่เล็กใน FB
ธรรมชาติ มีความหลากหลายวิททยะปัญญา อยู่ในนั้น แน่นอน หาก ไม่มุสา เรารู้ยังไม่หมด ควบคุมจัดการเองก็มิได้ ฉะนั้น จงอย่าอวดอ้างงานการ หรือ กฎต่างๆที่เรามิได้สร้างขึ้น ธรรมะก็ธรรมะ ธรรมชาติก็ธรรมชาติ มันแค่ภาษาแคบๆของโลกเท่านั้น(ภาษาโบราณหนึ่ง)ที่มาใกล้เคียงพ้องจองกัน แล้วมีผู้อุตริสวมรอย ทั่วโลกเขามิได้ตัดเจ้าเมืองธรรมชาติ เขาไม่ลบหลู่สิ่งใดแม้แต่เจ้าพ่อเจ้าแม่ที่ไหน เขากตัญญูต่อผู้สร้างสิ่งนั้นๆทั้งหมด แต่ชาวไทยลบหลู่ ปิดกั้นต่อนาม เจ้าเมืองธรรมชาติ(พระเจ้า)ว่าไม่มีรูป(พระพุทธเจ้ากล่าวว่า มีนามย่อมมีรูป มีขันติธรรมย่อมรอได้) วลีงมงายถูกใช้ในการปัด ญัตติ ที่ที่เสนบนโต๊ะปริยัติธรรมเมื่อ กตัญญูธรรมนำขึ้นโต๊ะ ยอมแลกสิ่งต่ำกว่า(เดินหนี ปิดกั้น,วางเฉย,หวาดกลัว,ไม่ออกเสียงลงมติ)กับสิ่งสูงกว่า(คือปริยัติธรรม ต่อตนเอง ต่อเพื่อนมนุษย์).ฉะนั้น เมื่อเราต้องเสพออกซิเจนจากการจ่ายของ เจ้าเมืองธรรมชาติ เราหยุดเสพมิได้ แม้ไม่พบรูป แต่ก็สามารถกตัญญูต่อนามไปก่อนได้ ไม่สมควรปิดกั้น เนรคุณต่อผู้มีพระคุณต่อผู้ให้ออกซิเจนทั้งพระพุทธเจ้า เหล่าศาสดาทั้งหลาย พ่อแม่เรา เรา หายใจทุกนาที.นั่นคือการขโมยเสพเท่านั้น ขาดศีลธรรม(ศีลข้อไม่ขโมยไม่เคยรักษาได้) เมื่อเราถามพระพุทธเจ้าร่วมกันว่า พระพุทธเจ้าครับ ท่านห้ามกตัญญูต่อผู้ให้ออกซิเจนท่านหายใจจริงหรือครับ .แน่นอนคำตอบที่ได้จากผู้มีองค์ธรรมครบเช่นพระพุทธเจ้า คือ อะไร ใช่ครับ "เปล่า" เรามิได้ห้าม มิได้ปิดกั้น.นั่นคือ กตัญญุตาธรรมที่จำเป็นของขันธ์เจ้า.เท่านี้แหละที่จะจุดประกายว่า คนไทยคุ้นชินกันการเนรคุณ และขโมยมานานเท่าไรแล้ว?