บทความนี้ เกิดจากความคิด อยากเชียร์ R2R: Routine to research
แต่..ตอนนี้ไม่ได้อยู่หน้างาน 
หากจะให้เขียนจากประสบการณ์..คงต้องเก็บไว้งานหน้า..
สิ่งที่จะเล่าต่อไปนี้ อาจเป็นเสี้ยวของ R2R: วิจัยเพื่อสร้างงานและสร้าง "สุข"
ข้าพเจ้าขอเรียกว่า D4D - Delight for Discovery
...
เมื่อวาน ข้าพเจ้าเข้าร้านขายแซนด์วิช subway ใกล้ที่พัก
ทุกครั้ง ต้องสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อน
คนขายหน้าตาใจดี 
แต่เมื่อภาษาอังกฤษปูๆ เจอกับ ปลาๆ..ก็สร้างความปั่นป่วนไม่น้อย
คนขาย : #@$%
ข้าพเจ้า : BBQ pulled pork (ชี้ไปที่รูปเหนือศรีษะ)
คนขาย : %@*&
ข้าพเจ้า : Wheat (พร้อมชี้รูปขนมปังโฮลหวีต)
คนขาย : ^*&$#*&
ข้าพเจ้า : No cheese
คนขาย :  !(&$^*  (ชี้ไปที่เตาอบ)
ข้าพเจ้า : yes 
คนขาย : %(*^%$
ข้าพเจ้า : peppers, onion and this (ชี้เลือกผักในตู้)
คนขาย : .(ทำท่าว่าจะถาม)
ข้าพเจ้า : BBQ sause
คนขาย และข้าพเจ้า ยิ้มให้กัน โล่งใจที่ทุกอย่างผ่านไปไม่สะดุด..
.
หมายเหตุ:
 ข้าพเจ้าเข้า subway เป็นครั้งที่ 5  และสั่ง BBQ pulled pork เป็นรอบที่ 5 เช่นกัน
.
ข้าพเจ้า เดินออกจากร้าน Subway ด้วยความสุขใจ ที่วันนี้..
1. จำขั้นตอนการสั่ง แซนด์วิช ได้แล้ว
.
2.  ข้าพเจ้า ได้สังเกตพบว่า..
  เครื่องมือที่คนขาย ใช้ตักหมูทุบ (pulled pork) นั้น 
  คือ เครื่องตักไอติม scoop นั่นเอง !
 ...
 มาถึงตรงนี้ บางท่านอาจเบะปาก ตื่นเต้นอะไร
 ใครๆ เขารู้กันแล้ว
แต่สิ่งนี้ข้าพเจ้าไม่เคยรู้ ไม่เคยคิดมาก่อน
เครื่องตักไอศครีม ในมโนสำนึกคือ "ไว้ตักไอศครีม"
ลืมนึกถึงคุณสมบัติ - ตักของหนืดแล้วไม่ติด 
เมื่อเห็นเช่นนี้ จึงเป็นการเปิดโลกทัศน์
จริงสิ..ต่อไปเราจะลองใช้ scoop ตักมันบดทำมันปิ้ง !
.
ได้ของแถมอีกอย่าง
ได้มองถึงกระบวนการว่า อะไรหนอ ทำให้เราไม่เห็นอยู่ตั้งนาน
คำตอบ ที่ได้คือ
1. เพราะใจกังวล กับขั้นตอนการสั่งแซนด์วิช 
2. เพราะ subway ไม่ใช่ร้านขายไอศครีม
.
เมื่อ เริ่มชำนาญ ด้วย pattern recognition จึงแก้ ข้อแรกตกไป
เมื่อใจไม่กังวล ก็เกิดสติ 
เห็นและพิจารณา สิ่งที่เป็นไปตามจริงโดยปราศจากอคติ
.
.
ยินดีกับทุกการค้นพบ ในชีวิตประจำวัน
แม้มันเป็นสิ่งเล็กน้อย 
ไม่เรียกว่า "นวัตกรรม" สำหรับใคร
แม้เมื่อเทียบกับใคร  ไม่เก่งเท่าเขา
แต่
สิ่งใดที่เมื่อวานไม่รู้ วันนี้ได้รู้
มันก็คือ "สิ่งใหม่" ของเรา เป็นเชื้อให้ค้นหาต่อไปเรื่อยๆ
เมื่อเทียบกับตัวเราเมื่อวาน..เราเก่งขึ้นอีกขั้นแล้วละ
...
มามีความสุข ด้วยตัวเอง
ด้วยการ "รับรู้และใส่ใจ" การค้นพบเล็กๆ น้อยๆ ประจำวันกันเถอะคะ