ของศิลป์คือหัวใจของผม

สวัสดีครับ

เพราะงานศิลป์ คือ สิ่งที่ผมชอบ แม้สมัยเด็ก ๆ ผมจะไม่มีโอกาสได้เข้าชั้นเรียนงานศิลป์เหมือนเพื่อน ๆ แต่ผมเองด้วยเพราะใจรัก ผมก็ไม่ละท้ิงฝันของผมเอง ก็ไปนั่งมองช่างที่ร้านศิลป์ เขาจับพู่กันกันอย่างไร ตวัดปลายพู่กันกันแบบไหน เขาวาด เขาขีด เขาขีด อะไร ทำอย่างไร ถึงจะได้ภาพชิ้นงานที่สำเร็จช้ินสมบูรณ์แบบ

ผมประมาณว่า ไปนั่งดูทุกวัน จนช่างใหญ่ก็ "มา ไอ้หนู อยากเรียนหรือ ชอบภาพเขียน...ไง...เรา" ก็เลยทำให้ผม มีที่ที่ควรจะไป ทำกิจกรรม เรื่อย ๆ จนถึงทุกวันนี้ ผม ก็ยังชอบงานศิลป์ วาดภาพ เพ้นท์ผ้า แกะลายกระจก พ่นลายกระจก เข้ากรอบรูป เย็บปักถักร้อย ผมก็ชอบ คงเพราะผมเป็นลูกคนสุดท้อง ซึ่งต้องช่วยคุณแม่ ทำงานบ้าน คงประมาณนั้น ก็เวลาคุณแม่ท่านนั่งจักร หรือทำงานประดิษฐ์ การฝีมือ ผมก็ต้องเป็นลูกมือ หยิบจับ สอยเข็มใส่ด้าย มัดไอ้โน้น ตัดผ้า ก็สาระวนอยู่แบบนั้น หลายอาทิตย์ก่อนได้เวลาจับพู่กัน ก็เลยนำภาพมาแบ่งปันกันครับ