จากบันทึกก่อนหน้านี้.....รู้สึกว่าจะมีปัญหาในการแสดงผล ทำให้อ่านไม่ค่อยรู้เรื่อง ผมเลยลองนำมาเรียงในบันทึกนี้  ซึ่งเป็นข้อมูลที่ร่วมกันหลังจากได้แลกเปลี่ยนประสบการณ์และศึกษาดูงานการปลูกมันสำปะหลังชองคุณสวัลย์  ขาวทอง นักส่งเสริมการเกษตรของสำนักงานเกษตรอำเภอคลองลาน และแปลงของคุณสุชานันท์  จันทร์ปลี เกษตรกรผู้ปลูกมัน

 


(ภาพจากบันทึกของคุณสายัณห์  ปิกวงค์)

 

          ผมทำหน้่าที่เป็นคุณอำนวยเอง ซึ่งผลจากการ AAR เป็นดังนี้

สรุปความคิดเห็นของคนรักมันฯ ...

  • ได้ทั้งความรู้และดูผลของจริง ทั้งพันธุ์และการดูแลรักษา 
  • ประทับใจในความเป็นมืออาชีพของเกษตรกรที่เรามาศึกษาดูงาน 
  • ทึ่งมากๆ 
  • เจ้าของแปลงมีโจทย์  เราก็ต้องหาโจทย์ของเราให้ได้
  • ได้เห็นนักวิชาการมาเรียนรู้การปลูกมันร่วมกับเกษตรกร 
  • น่าจะเป็นจุดเรียนรู้ที่ดีของเกษตรกรผู้ปลูกมันโดยทั่วไป 
  • ทำให้หูตาสว่างขึ้นเยอะ 
  • เห็นการมีส่วนร่วม การเรียนรู้ร่วมกัน 
  • เรียนรู้เทคนิคต่างๆ เช่นการล่อมัน การให้น้ำเพื่อเพิ่มผลผลิต 
  • เชื่อมั่นในระยะปลูกว่าปลูกห่างดีกว่าปลูกถี่ 
  • เกินความคาดหวัง กำแพงเพชรเราก็มีของดี 
  • ต้องทำให้รู้  ดูให้เห็น

 

นอกจากนั้น อีกหลายท่านยังให้คำมั่นว่า

  • จะพัฒนาการปลูกมันของตนเองให้ดีกว่าเดิม
  • จะนำความรู้ที่ได้ลองไปปฏิบัติของตนเอง
  • จะนำไปขยายผลสู่เกษตรกรข้างเคียง / ลูกบ้าน

 

ข้อตกลงร่วมของแต่ละอำเภอ

  • จะเก็บบทเรียนนี้ไปเป็นการบ้าน
  • ปี 55 จะต้องมีแปลงเรียนรู้เองของแต่ละอำเภอ
  • ต้องมีแปลงทดสอบ/สาธิตของแต่ละพื้นที่ 
  • ทุกแปลงจะต้องมีการบันทึกข้อมูลพร้อมที่จะนำมาแลกเปลี่ยนกัน

          และช่วงเก็บเกี่ยวจะมาพบกันและจัดเวที ลปรร. กันอีกครั้ง  พร้อมจะนำผลงานของแต่ละอำเภอมาแบ่งปันแลกเปลี่ยนกัน ประมาณเดือนธันวาคม 2554 นี้

         ท้ายที่สุดผมได้ทบทวนความคิดอีกครัั้ง ด้วยการเขียนกระบวนการคิดและทำ ลงบนกระดาษฟาง

 

แล้วสรุปว่า

        " ตอนนี้  คุณสวัลย์ กำลังทำ R2R"  (ซึ่งเจ้าตัวก็ไม่รู้ว่าทำอยู่) และ "เมื่อพวกเราลงไปหาโจทย์ในพื้นที่ร่วมกับเกษตรกร เพื่อแก้ปัญหา คิด-ทำ-เทียบ หรือหาความรู้ใหม่ ฯลฯ แบบมีส่วนร่วม พวกเราก็กำลัง ทำ R2R โดยใช้ PAR(การวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม) เป็นเครื่องมือ"

          พี่ๆ นักส่งเสริมหลายคนมาสารภาพกับผมว่า งานวิจัย ก็คือรูปแบบที่เป็นวงกลมที่เข้าใจง่ายๆ แบบที่ผมนำเสนอ ง่ายมาก เพราะชีวิตจริงก็ทำอยู่แล้ว ....

          ผมเริ่มวาดฝัน คิดต่อไปอีกว่า ปี 2555 นี้  เราน่าจะสามารถขับเคลื่อน R2R ได้ในกลุ่มเพื่อนๆ นักส่งเสริมการเกษตรของกำแพงเพชรได้มากกว่านี้อย่างแน่นอน โดยที่พวกเราทำไปเรียนรู้ไป  ทำงานอย่างมีความสุข   ผมคงไม่ได้ฝันกลางวันนะครับ

บันทึกมาเพื่อการ ลปรร.

สิงห์ป่าสัก  3 กันยายน  2554