ไม่นานมานี้มีลูกศิษย์กับอาจารย์นั่งอยู่ใต้ต้นไม้ ที่มีสนามหญ้าอันกว้างใหญ่ และศิษย์คนนั้นก็ถามขึ้นมาว่า
ลูกศิษย์ : อาจารย์ครับเราจะหาคู่แท้ของเราเจอได้ยังไง?
อาจารย์ : ไม่เห็นจะยากเลยเทอก็ลองมองไปตรงสนามหญ้าอันกว้างใหญ่นั้น เทอเห็นต้นหญ้ามากมายใช่ไหม เทอลองเดินไปหาต้นหญ้าที่สวยที่สุด ถูกใจเทอที่สุด แล้วเด็ดมาให้อาจารย์ แต่มีข้อแม้เวลาเดินเทอต้องเดินไปข้าง ห้ามกลับหลังเด็ดขาด
ลูกศิษย์ : ครับ (ว่าแล้วลูกศิษย์ก็เดินตรงไปที่สนามหญ้าทันที) หลังจากนั้นไม่นานเขาก็กลับมาด้วยมือที่ว่างเปล่า
อาจารย์ : ทำไมอาจารย์ไม่เห็นต้นหญ้าสักกะต้นเลยหล่ะ
ลูกศิษย์ : คือว่า... ตอนที่ผมเดินไปเจอต้นหญ้าสวยๆ ผมก็คิดว่าเออเดี๋ยวคงเจอต้นที่สวยกว่านี้ ผมก็เลยไม่เด็ดมัน ผมก็คิดแบบนี้ซ้ำๆ รู้ตัวอีกทีก็สุดสนามแล้ว
อาจารย์ : นี่แหละ ความรักที่เทอจะต้องเจอ
ต้นหญ้าก็คือ ความรักที่อยู่รอบๆตัวเทอ
ต้นหญ้าที่สวยงามก็คือ คนที่เทอชอบ
ความกว้างของทุ่งหญ้าก็คือเวลา
ดังน้ันเวลาจะหาคู่แท้อย่ามัวแต่เปรียบเทียบ แล้วคิดว่าคงจะเจอคนที่ดีกว่านี้ เพราะถ้ามัวแต่เปรียบเทียบ เทอก็จะเสียเวลา ..........จงอย่าลืมเสมอว่า "เวลาไม่เคยย้อนกลับ"..............^^
สวัสดีค่ะ
แวะมาอ่านบันทึกนี้ค่ะ
ขอบคุณสำหรับบันทึกนี้นะคะ
ขอบคุณค่ะ^^
ก็เด็ดหญ้าไปทุกต้นที่คิดว่าชอบสิ จะได้ไม่ต้องมาเสียดายทีหลัง เก็บมาก่อนเดี๋ยวค่อยเลือกทีหลัง
ไม่เอาไม่อยากเป็นคนหลายจัยส์ งิงิ ^ ^