ความสุขใกล้ตัว อยู่ในครอบครัวของเรา

วันเสาร์-อาทิตย์ที่ ๒๐-๒๑ สิงหาคม ๒๕๕๔ เป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ไม่กี่ครั้งในรอบหลายปีที่ดิฉันได้กลับบ้านที่กรุงเทพฯ โดยไม่มีภารกิจอื่น จึงตั้งใจไปช่วยลูกสาวเลี้ยงหลานชายตัวน้อยที่เพิ่งหายป่วยจากอาการหวัด

เช้าวันเสาร์หลังจากตรวจเช็ค e-mail และอ่านบันทึกต่างๆ ใน GotoKnow แล้ว ก็คิดได้ว่าควรทำกับข้าวไปฝากลูกสาวด้วย สัปดาห์ก่อนดิฉันได้ทำหน่อไม้ดองไว้ ๑ ขวด (หน่อไม้ที่ซื้อไว้คราวไปเยี่ยมแม่ อ่านที่นี่) คิดกันว่าจะทำอะไรดี ลงท้ายสรุปว่าควรทำแกงโฮะ จึงค้นสูตรเครื่องแกงจาก Google ตำน้ำพริกแกงเอง ส่วนพ่อบ้านก็ไปซื้อไก่และผักที่ต้องใช้

เราทำแกงโฮะแบบที่เราชอบ อาจไม่เหมือนกับต้นตำรับ น้ำพริกแกงที่ตำเองมีสีแดงดีแต่ไม่เผ็ดเลย จึงต้องเอาพริกขี้หนูสดทุบและหั่นเป็นชิ้นเล็กๆ ใส่เติมไปอีก อร่อยเพราะหน่อไม้ที่เราดองเองเป็นหน่อไม้อ่อนและมีรสเปรี้ยวกำลังดี กับข้าวอีกอย่างคือปลาหมึกผัดกระเทียมพริกไท เติมกุ้งลงไปด้วย

ดิฉันเดินทางมาถึงบ้านของลูกสาวราว ๑๔ น.กว่า หลานชายตัวน้อยกำลังนอนหลับ กว่าจะตื่นก็เลย ๑๕ น.ไปแล้ว หลานไม่มีไข้แล้วแต่ยังมีน้ำมูกอยู่บ้าง ตอนเย็นแม่กับพ่อช่วยกันตัดผมที่ยาวเกินไปให้ โดยต้องปล่อยให้เล่นอยู่ในสวนแล้วตัดผมไปด้วย

 

ตัดผมหลานชายตัวน้อย

ตัดผมเสร็จ เราก็ปล่อยให้หลานเล่นต่อ ท่าทางน่าจะชอบทำสวน ขุดดินมือดำเชียว

 

ผมชอบขุดดินเอามาตรวจดู ครับ!

ตอนเย็นเราพากันเดินเล่นภายในหมู่บ้าน ก่อนจะรับประทานอาหารเย็นพร้อมกัน ช่วงค่ำหลานอารมณ์ดี แจ่มใสและเล่นสนุกจนใกล้เวลา ๒๑ น.จึงเข้านอน

เวลาผ่านไปเร็วอีกแล้ว เห็นเขาตอนแรกเกิดตัวเล็กๆ ตอนนี้ ๑๕ เดือนกว่าแล้ว เดินเก่ง แม้จะยังพูดไม่เป็นภาษาแบบเรา แต่เขาฟังที่เราพูดรู้เรื่อง ชอบกวาดบ้าน เล่นซ่อนหา ชี้นิ้วเก่ง เราคุยกันว่าเดือนหน้าจะพาหลานไปหายายทวดที่นครนายก

ความสุขใกล้ตัว อยู่ในครอบครัวของเรา นี่เอง

วัลลา ตันตโยทัย