กับคำว่า..หลง เหยื่อ

ณ.หนองน้ำใหญ่กว้างสุดลูกหูลูกตาแห่งหนึ่ง..เป็นแหล่งน้ำสมบรูณ์ด้วยพืชพันธุ์หลากชนิด..ชีวิตติดอยู่ในวงจร..ต้องพึ่งพาซึ่งกันและกัน...สัตว์ใหญ่จ้องจับสัตว์เล็กเมื่อยามหิวโหย...ไม่มีคำว่า..สมยอม..ในธรรมชาติ..แต่ละชีวิต..กิน ซึ่งกันและกันเพื่อความอยู่รอด..

ชายชรา..หน้าตาเกือบเหมือน..ชายชราในหนังเรื่องดังของ..แฮมมิงเวร์...เขานั่งอยู่บนเรือพาย..ลอยอยู่ในหนองน้ำแห่งนั้น..ถือเบ็ด..ที่ปลายเบ็ดมีเยื่อล่อ.."สีแดง" รูปร่างเหมือนกลีบดอกไม้...เขาลากเหยื่อ.ลู่ลอยไปบนผิวน้ำ..ผ่านจมูกของฝูง "กบ"ที่มีจำนวนนับไม่ถ้วน...หลายๆตัวบนใบบัวที่ปริ่มน้ำ..กระโดดขึ้นสุดๆตัวเพื่อไล่ งับ เหยื่อสีสวยแปลกตาที่ลอย ผ่านจมูกไป..ครั้งแล้ว.และ ครั้งเล่า..กระโดดไล่ล่า..ตามเหยื่อนั้นไป...จน..ติดกับกับกระชอนที่ถูกช้อนขึ้นโดย..ชายแก่..มัน..ช่างง่ายดาย..อะไรเช่นนั้น..กับ..การจับ กบตัวน้อย..ที่หลง..เหยื่อ..สีสวย..ลงกระชอนที่ซ่อนดัก.......