รุ่งอรุณวันใหม่...ผมออกจากวัดไทยพุทธคยา...เป้าหมาย...ไปชมสถานที่นักบวชสิทธัตถกุมารบำเพ็ญทุกรกิริยา...ณ  ภูเขาดงคะสิริ...การเดินทางผ่านเจดีย์พุทธคยา...ซึ่งเป็นบ่อเกิดวัน

วิสาขะบูชาแล้วเลียบฝั่งแม่น้ำเนรัญชราขึ้นไปทางเหนือ  ประมาณ  10 กิโล  โดยเช่ารถไป..

.ต่อจากนั้น...ก็เดินข้ามแม่น้ำไป...เพราะจุดหมายอยู่ฝั่งเดียวกันกับบ้านนางสุชาดา...ครับ

          เมื่อถึงฝั่งแล้วเดินลัดเลาะไปตามท้องทุ่งตัดไปสู่ภูเขา...ถ้าเทียบก็เท่าภูเขาคอหงส์ที่หาดใหญ่...ถ้ำที่บำเพ็ญทุกรกิริยา...อยู่สูงประมาณครึ่งกลางภูเขานั้นครับ...ผมเดินผ่านดงตาลแล้วก็ถึงชายป่า...เริ่มขึ้นสู่ยอดเขา...มีทางบันไดยาวไปถึง...เมื่อขึ้นไปถึงสถานที่นั้น...เป็นวัด

ธิเบต...เห็นนักบวชและหนุ่มสาวชาวธิเบตจำนวนหนึ่งอยู่ที่นั้น...

           พวกเขาดูแลพุทธสถานให้ชาวพุทธครับ...เวลาเขากราบ...ยืนแล้วนอนราบกับพื้นกราบ

            เรียกว่ากราบทั้งตัวและหัวใจครับ...ฮา ๆ เอิก ๆ ผมสังเกตทุกที่มักจะมีชาวพุทธธิเบตอาศัยอยู่ครับ...ผมดูภายในถ้ำ...ก็ไม่ใหญ่นัก...เดิมน่าจะเป็นที่อยู่ของเสือ...ผมก้มกราบคารวะ...ทำสมาธิภาวนา...

            จนตะวันบ่ายคล้อยลอยลับทิวไม้แล้ว...ผมก็ลาจากพุทธสถานแห่งนั้น...กลับเส้นทางเดิม...เมื่อถึงบริเวณที่พัก...ผมแวะชมวัดของประเทศต่าง ๆมีมากกว่า  9  วัด...เช่นวัด

ภูฏาน  วัดญิ่ปุ่นซึ่งมีหลวงพ่อโต...ที่ทุกคนไปก็ต้องถ่ายรูปไว้เป็นที่ระลึกครับ

             การชมวัดเหล่านี้...นอกจากผมแล้วก็มีชาวโลก...มาเที่ยวชมมากมายครับ...ผมได้อาศัย

จุดนี้ฝึกภาษาต่างประเทศไปในตัวครับ..

              .เมื่อกลับวัดไทยพุทธคยาก็ไปชมโบสถ์ซึ่งทำแบบ

โบสถ์วัดเบ็ญจมบพิตร  ก.ท.ม. ครับ...ค่ำคืนนี้นอน..

               .ตื่นแต่เช้า...กราบลาสมภารวัดแล้ว

เดินทางโดยรถไฟเพื่อไปเมืองพาราณสีตามเดิม...โปรดติดตามตอนต่อไป

ด้วยความปรารถนาดี 

                                                                        จาก... umi