เป็นการสอนธรรมไปโดยปริยาย และยังได้กุศโลบายในการกตัญญูต่อสิ่งแวดล้อม

 
อิสลามละหมาดวันละห้าครั้ง คริสต์วันละสามครั้ง (ก่อนกินอาหารแต่ละมื้อ) ส่วนพุทธเราไม่ทำอะไรเลย

 

ผมเห็นว่าวิถีสวดแบบคริสต์เป็นสิ่งดีที่น่าลอกเลียนแบบ ทั้งที่เขาอาจลอกไปจากเราด้วยซ้ำไป เพราะพระเถรวาทเรานั้น ก่อนฉันก็ต้องสวดเพื่ออธิษฐานว่า ที่ฉันอาหารมื้อนี้นั้นฉันเพื่อประทังชีวิตเท่านั้น มิได้ฉันเพื่อคะนองกายเล่น เป็นต้น แม้แต่กินยาก็ต้องสวดว่า กินเพื่อประทังชีวาเท่านั้น

 

ดังนั้นเราชาวพุทธทั้งหลาย ควรเอาอย่างพระ ... ก่อนกินข้าวทุกมื้อ ควรสวดระลึกถึงพระธรรม(ชาติ) ด้วยการพนมมือ แล้วเปล่งเสียงสวดอธิษฐาน ดังนี้.....

 

ข้า(พเจ้าทั้งหลาย) ..ขอก้มกราบขอบคุณธรรมชาติทั้งหลาย

คือดิน น้ำ ลม ไฟ ผัก เนื้อ ปลา และอนัตตา ทั้งหลาย 

ที่สละเลือดเนื้อและชีวิตของท่าน

กลั่นมาเป็นอาหารประทังชีวิตของข้า (พเจ้าทั้งหลาย) ในมื้อนี้ 

ข้าฯขอตั้งจิตอธิษฐานว่า..

ข้าฯจะกินอาหารมื้อนี้เพื่อประทังชีวิต โดยมิได้มุ่งหวังเพื่อความอร่อยลิ้น

และจะนำพลังชีวาที่ก่อเกิดจากเลือดเนื้อและชีวิตของพวกท่านทั้งหลาย

เพื่อทำงานสร้างความสุข และปัญญาต่อตนเองและต่อสังคมให้มากที่สุด

ด้วยเจตนาอันเป็นกุศลนี้ ... ขอพระธรรมจงคุ้มครองข้าฯด้วยเทอญ

...สาธุ
 

จงสวดเองทุกมื้อก่อนกิน หรือถ้ากินเป็นหมู่ให้ผู้อ่อนอาวุโสที่สุด เป็นผู้นำสวด เช่น ในครอบครัวให้เด็กๆ ผลัดกันนำสวด ..จะเป็นการสอนธรรมไปโดยปริยาย และยังได้กุศโลบายในการกตัญญูต่อสิ่งแวดล้อม ทำให้ไม่เหลิง ให้สำรวมในการกิน ให้ได้คิดว่าชีวิตเรานั้นเชื่อมโยงกับธรรมชาติรอบตัว  
...คนถางทาง