ครูในโรงเรียนประถมศึกษา หลายคนโชคดีได้เรียนรู้การทำงานที่นอกเหนือจากการสอนนักเรียนไม่ว่าจะเป็นงานรับใช้ผู้บริหารเช่น เป็นพนักงานเสริฟ์อาหารเครื่องดื่มอาหารว่างให้ผู้บริหาร เป็นพนักงานขับรถให้ผู้บริหาร เป็นแม่ครัวทำอาหารให้ผู้บริหารกินตามแต่อยากจะกิน เป็นเด็กยกของให้เมียผู้บริหาร เป็นเลขานุการส่วนตัว เป็นครูธุรการ ทำงานให้ครูธุรการตัวจริง เป็นภารโรงให้ตัวเอง ให้โรงเรียน ให้ผู้บริหารเป็นพนักงานขยายความคิดให้ผู้บริหาร ฯลฯ เป็นนักข่าวในโรงเรียน ใครทำเช่นนี้ไม่พลาดมักได้ฉลองขั้นบ่อย

และนั่นก็เป็นมุมหนึ่งที่ยังมีให้เห็นในยุคแห่งการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว ฉับพลัน

เคยเห็นมามากยิ่งกว่านี้ก็ยังมี...อนาทใจและเวทนาภาพที่เห็นทุกครั้ง

เหลือบความคิดเหล่านี้ก็ยังมีอยู่ในสังคมโรงเรียน บ้างก็ชอบทำแบบนี้ บ้างก็ไม่ชอบ แต่ถูกใช้ให้ทำ น่าสงสาร นานวันเข้า ก็ถูกกิเลสครอบงำเผลอใจชอบไปได้

ที่น่าภูมิใจก็คนที่ยืนหยัดบนความถูกต้อง ก้มหน้าก้มตาทำหน้าที่อีกทั้งสร้างผลงานสร้างชื่อเสียงให้โรงเรียนสร้างเด็กดี พลเมืองดีให้สังคม ประพฤติตนเป็นแบบอย่างที่ดี  คนเหล่านี้สมควรจะยืนขึ้นรับเสียงปรบมือจากคนดีด้วยความรู้สึกดีๆ

เมื่อคำนึงถึงสภาพความเสื่อมการใช้งานร่างกายของคนเป็นครู มีครูจำนวนไม่น้อยที่นานวันเข้าก็ถึงซึ่งความเสื่อมของร่างกาย ยิ่งใครที่ต้องรับบทหนักก็จะยิ่งสะสมความเครียด จนวันสุดท้ายของชีวิตการเป็นครูที่บางคนไม่มีโอกาสได้...แม้แต่จะยิ้มรับวันรุ่งอรุณของวันใหม่ ..แม้แต่จะได้ชื่อว่าครูเกษียณ

หลายคนต้องเข้ารับการรักษาตัวด้วยอาการทางสมอง และรักษาจิต ..ผู้มีอำนาจท่านเคยคิดแก้ปัญหาตรงจุดนี้บ้างไหม ทำที่พักผ่อนออกกำลังกายให้ครู สร้างห้องออกกำลังกาย ฟื้นฟูสุขภาพกายใจที่อ่อนล้า

แต่ละเดือนจะมีเพื่อนสมาชิกครูชพค.เสียชีวิตมากเหลือเกิน จากรายงานการขอเออรี่ปีนี้ก็ยังมีเพื่อนครูเสียชีวิต และป่วยหนักมากๆ ก่อนได้รับการพิจารณาให้เออรี่ได้แต่ก็มีหลายคนแม้ป่วยหนักช่วงโค้งสุดท้ายของชีวิตแล้ว ก็ยังไม่ได้รับอนุญาตให้เออรี่คงต้องไปสอนต่อในภพข้างหน้าหาช่องว่างไม่เจอ...ภาพเหล่านี้สะท้อนให้เห็นความไม่เอาใจใส่ ไม่ใส่ใจคุณภาพชีวิตของครูเท่าที่ควร

แต่สำหรับครูที่ผู้มีจิตวิญญาณของความเป็นครู เป็นผู้ให้แล้ว เขาย่อมไม่สนใจใครมากไปกว่าผลประโยชน์ที่ลูกศิษย์ควรจะได้รับ และมีชีวิตอยู่อย่างมีความสุขตามอัตภาพของตน