ผมสังเกตุเห็นเด็กๆ จะให้ความสนใจเครื่องเล่นต่างๆ ในสวนสัตว์ มากกว่าจะสนใจดูสัตว์ครับ
เมื่อวาน (๒๐ ส.ค. ๕๔) พาเด็กๆ ไปเที่ยวสวนสัตว์ดุสิตหรือเขาดินวนา ถ้าจำไม่ผิดน่าจะเป็นครั้งที่ ๔ แล้ว แต่เด็กก็ยังคงชอบที่จะไป รู้สึกว่าเขาดินเองก็มีการพัฒนาไปค่อนข้างมาถ้าเทียบกับตัวเองในสมัยเด็กๆ มีการแสดง มีของให้เที่ยวชมสำหรับเด็กหลายอย่าง (รวมไปถึงเครื่องเล่นสำหรับเด็ก) แต่พอมานั่งคิดแล้วก็รู้สึกอะไรบางอย่าง
๑) ทำไมในกรุงเทพแหล่งเรียนรู้สำหรับเด็กๆ ถึงมีน้อยจัง (หรืออาจจะในประเทศไทยด้วยหรือเปล่า) ไม่รู้ด้วยเหตุนี้หรือเปล่าเด็กจึงมักจะอยู่บ้าน นั่งหน้าจอทีวีหรือคอมพิวเตอร์ มากกว่าอยากจะออกไปเรียนรู้นอกบ้าน หรืออาจจะรวมไปถึงผู้ปกครองด้วยที่ก็ไม่รู้จะพาเด็กๆ ออกไปไหน ถ้าไปก็ไม่พ้นห้างสรรพสินค้า ทำให้นึกถึงตอนอยู่สงขลา รู้สึกว่ามีที่ๆ จะให้ไปมากกว่านี้
๒) รู้สึกว่าการเข้าไปเที่ยวเขาดิน แต่ละครั้งมีค่าใช้จ่ายพอสมควร (จะไม่จ่ายก็ได้นะหากไม่ต้องการดูการแสดงอะไร) อันนี้ก็เข้าใจสวนสัตว์ครับ เพราะต้องมีค่าใช้จ่ายในการดูแลสัตว์และพนักงาน การเข้าชมการแสดงแต่ละครั้งแน่นอนผู้ปกครองก็ต้องเข้าไปด้วย และก็แน่นอนอีกเช่นกันค่าเข้าชมก็ต้องแพงกว่า ก็ไม่ได้ว่าอะไรหรอกครับ เพียงแต่สิ่งเหล่านี้เป็นการสร้างการเรียนรู้ให้เด็ก "รัฐ" ก็น่าจะเข้ามาสนับสนุนมากกว่านี้ครับ
๓) ผมคิดว่าในสวนสัตว์มีของเล่นล่อตาล่อใจเด็กมากเกินไปหรือไม่ ของเล่นหรือเครื่องเล่นเหล่านี้มีให้เห็นทั่วไปครับ ในห้างฯ หรือแม้แต่งานวัด ผมรู้สึกเสียดายพื้นที่ครับ น่าจะใช้พื้นที่เหล่านี้เพิ่มจำนวนสัตว์หรือปลูกต้นไม้ให้ร่มรื่นน่าจะดีกว่าครับ แต่ก็อาจจะเป็นผลมาจากข้อ ๒ คืองบประมาณไม่เพียงพอ ทางสวนสัตว์จึงต้องหารายได้เพิ่มจากธุรกิจเหล่านี้ ผมอยากให้สวนสัตว์เป็นสวนสัตว์และแหล่งเรียนรู้ทางธรรมชาติสำหรับเด็กจริงๆ เท่านั้นครับ เพราะผมสังเกตุเห็นเด็กๆ จะให้ความสนใจเครื่องเล่นต่างๆ ในสวนสัตว์ มากกว่าจะสนใจดูสัตว์ครับ
ทั้งหมดนี้เป็นความรู้สึกส่วนตัวครับ ถึงจะมีข้อเสียอยู่บ้างแต่ก็คิดว่าคงต้องพาเด็กๆ ไปอีก เพราะมีที่ให้ไปไม่กี่ที่ครับ
 ยืนยันว่าไปสวนสัตว์ครับ :)