วันนี้บันทึกเรื่องน้ำๆ กับความอยู่รอดของพี่ๆ น้องๆ เราน่ะครับ
ในยุคอย่างนี้ น่าจะต้องมีการขับเคลื่อนประเทศด้วยการใช้ แนวเศรษฐกิจพอเพียงในครัวเรือนทุกครัวเรือนของไทย และในส่วนของระดับชาติระดับโลกต้องทำให้สำเร็จตามเป้าด้วยการ ทำให้สำเร็จก็แล้วกัน ปรัชญาในการเดินคงเป็นเรื่องราวของการผสมผสาน
จริงๆ ตอนนี้เราหน้าฝน น้ำท่วม พืชผลเสียหาย ขาดทุนขอให้รัฐช่วย เมื่อดูอย่างนี้แล้ว คิดว่าวิธีการจัดการของประชาชนเรามีปัญหานะ เพราะเรื่องที่เราขอให้ช่วยเกิดซ้ำซาก
คำถามคือมีที่อื่นไหม ที่เค้าเกิดสภาวะเดียวกับเรา คือหน้าฝนก็น้ำท่วม เข้าหน้าหนาวหน้าร้อนก็ขาดดน้ำเนี่ย คำถามต่อไปคือ แล้วมีสักที่ไหมที่เค้า ไม่ขาดทุน แถมยังได้เงินเป็นกอบเป็นกำอีกน่ะ
คำตอบคิดว่ามีนะ อย่างอิสราเอลนี่ก็มีหลายๆ อย่างที่เราน่าจะนำมาปรับประยุกต์ได้นะ
น้ำทะเลนี่เค้าก็บอกกันว่ามันใช้ดื่มไม่ได้ หลายประเทศเค้าก็ใช้น้ำทะเลมาเป็นน้ำดื่มได้เลย
ประเทศเราก็น่าจะทำได้ หลายคนบอกว่าทำได้แต่ต้องใช้เงินมาก ต้องลงทุน ต้องกู้ อันนี้แค่ทิศทางเดียวเอง คำถามคือ จะเป็นไปได้มั๊ย ในยามที่น้ำมากมายอย่างนี้ พลังมากมายอย่างนี้ ไหลบ่าอย่างนี้ หากคิดง่ายๆ ว่านี่คือน้ำจืดนะ ไม่ต้องผ่านกระบวนการอะไรมากมายก็จะกลายเป็นน้ำพร้อมดื่ม และถ้าเราบรรจุขวดทันเนี่ย เราก็จะมีน้ำสะอาดส่งขายกันได้มากมาย อาจจะขายที่ต้นทุนบวกกำไรนิดหน่อย ก็คงได้เงินไม่น้อยทีเดียว
หรืออย่างไร ถ้าเอาไปผลักดัน ปั่นเป็นไฟฟ้าได้มั๊ย หรือเอาน้ำเข้าไปเก็บไว้แล้วค่อยๆ นำออกมาใช้
การคิดแนวทางอย่างนี้ดูแล้วสมาร์ท ดูแล้วมีความหวังขึ้นมาหน่อยนะ ทั้งหมดที่เล่ามาจากประสบการณ์และความเชื่อว่า ไม่มีอะไรที่มนุษย์เราทำไม่ได้นะครับ
น้ำมากก็ทุกข์ แล้งก็ทุกข์ พวกเราคงต้องหามืออาชีพมาช่วยดูแล้ว
มันต้องทำได้ เพียงแค่ว่า มันต้องทำอย่างไรเท่านั้น