ไปนราธิวาสรอบนี้ข้าพเจ้ามีภาระกิจเพียงวันเดียว แต่ก็เป็นวันเดียวที่มีคุณค่ามาก ข้าพเจ้าเดินทางล่วงหน้าไปก่อนหนึ่งวัน(สา'สุขนรากับ R2R ก้าวแรก ; ผลงาน 13 เรื่องนำร่อง) เรามีงานแลกเปลี่ยนเรียนรู้ R2R หลังจากที่ได้เรียนรู้ร่วมกันมาหลายเดือน (r2r สสจ.นราธิวาส) รอบนี้ถึงเวลาที่เราจะต้องมาหาต้นแบบงาน R2R เพื่อเป็นต้นแบบที่ใช้ในการเรียนรู้และสร้างแรงบันดาลใจในการทำ R2R (ข้าพเจ้าลืมเสนอผู้จัดให้มีการโหวต...ด้วย)
การเดินทางรอบนี้ตื่นเต้นและประสบการณ์แปลกใหม่ดี คุณสุทัศน์ใช้รถหุ้มเกราะไปรับซึ่งเป็นรถยี่ห้อฟอร์จูนเนอร์ไปตกแต่งกันกระสุน ครั้งแรกในชีวิตที่ได้นั่งรถแบบนี้
วันเรียนรู้เริ่มต้น หลายๆ คนเริ่มทยอยมาเป้าหมายขีดวงไว้ที่ไม่เกินหนึ่งร้อยท่าน เป็นเวทีเล็กๆ...แต่อบอุ่นและมีความเป็นกัลยาณมิตรสูง พี่น้องชาวมุสลิมหลายคนอยู่ในช่วงปอซอ(ถือศีลอด) จิตใจและใบหน้าเบิกบานอิ่มบุญไปตามๆ กัน
เวทีครั้งนี้ได้รับความอนุเคราะห์จาก ดร.พนม ซึ่งจบมาทางด้านระบาดวิทยามาช่วยชี้และเติมเต็มงานให้มีความสมบูรณ์และงดงามยิ่งขึ้น เราละออกจากการวิพากษ์หากแต่หาทางช่วยนักพัฒนางาน R2R ให้มองงานตนเองมีความสมบูรณ์ยิ่งขึ้น มองจุดอ่อนเป็นโอกาสของการพัฒนาต่อในงาน
สำหรับข้าพเจ้าเน้นการให้กำลังใจ...
งานนี้มีงานที่ขอเป็นต้นแบบอีกงานคือ งานของพี่อ๋อย...คุณวาสนา จาก รพ.ตากใบ ที่มาพร้อมด้วยพี่นุช เป็นงานต้นแบบที่ดีมาก ที่ทางส่วนกลาง R2R ไปถ่ายทำเป็น VRT เปิดในงานมหกรรม R2R ครั้งที่ 4 ที่ผ่านมา (งานมหกรรม R2R ครั้งที่ 4) การดูแผ่นครั้งนี้ข้าพเจ้าบังเกิดเป็นความซาบซึ้งใจมากกว่าทุกครั้งที่เปิดดู เพราะเป็นการดูร่วมกันกับพี่น้องคนหน้างานชาวนราธิวาส ซึ่งในแผ่นนั้นเป็นเรื่องเล่าของงานวิจัย R2R ที่พี่อ๋อย...
ผลของการใช้โปรแกรมฟื้นฟูสมรรถภาพโดยผู้ดูแล (Care Giver) ต่อการทำกิจวัตรประจำวันของผู้ป่วยอัมพฤกษ์พื้นที่อำเภอตากใบ
ระหว่างที่แต่ละท่านที่ผ่านการคัดเลือกมาจากสามสิบเรื่องเหลือเพียงสิบสามเรื่องที่เรามาหา Best Practice ข้าพเจ้าก็จะจดโน๊ตความคิดไปด้วย
Note; R2R นราธิวาส
คุณวาสนา
ความงามของงานคือ การนำ care. Giver มาร่วมทำให้งานเรามีตัวช่วยมากขึ้น เป็นต้นแบบในระดับประเทศที่คัดเลือกเป็นต้นแบบ
การที่ได้ค้นพบ care giver ที่แท้
- การสร้างเครือข่าย
- empower
ให้รายละเอียดการ define และอธิบายขั้นตอนทั้งสี่ขั้นตอนลงลึกในขั้นไหน การได้มาซึ่งตัวแปรมีอ้างอิงมาจากไหนคุณจิรัชยา
รูปแบบการวิจัยเป็นแบบเชิงคุณภาพ+เชิงปริมาณ ข้อดีคือนำไปสู่การขยายผลในพื้นที่อื่นลองดู
เขียนแบบนุ่งผ้าและเหตุผลของการเลือกสามตำบลมีความเหมือนหรือคล้ายหรือต่างกันอย่างไร
นำแนวคิดเรื่อง KM มาใช้คุณศกุลตลา
เขียนปรากฏการณ์สี่ case ที่เราเลือกมาศึกษาเขียนในความเป็นมาสี่case. นี้มีความเหมือนหรือแตกต่างกันอย่างไร
CBT. สอดคล้องตามแนวทางศาสนาไหมน่าสนใจมาบูรณาการร่วมกัน
เขียน process แต่ละครั้งคุณกรองการต์
เขียนเป็นภาพแผนให้ดู ตอบโจทย์ของ HA อย่างไรนิฟาดีละห์
การนำผลการวิจัยไปใช้ประโยชน์ต่อในงานประจำ เช่นคำตอบในเรื่อง ผู้ปกครองกลัวเด็กไม่สบายจึงไม่พาลูกไปฉีดวัคซีนบำรุง
ดีมากในเรื่องของการยกอุบัติการณ์ที่เกิดขึ้นมาในพื้นที่มาศึกษา
ชี้ให้เห็นชัดในเรื่องการมีส่วนร่วม ที่ปูโยะทำอย่างรจึงสำเร็จไอนี
เป็นตัวอย่างของงานต้นแบบในเรื่องการวิเคราะห์ต้นทุน ไม่ทำให้การทำงานของเราเป็นงานไปวันๆอรอนงค์
เหตุผลของการเลือกถุงประคบร้อน ดีอย่างไร ทำไมนักวิจัยจึงเลือกใช้ถุงประคบร้อนความคิดความความเชื่อของนักวิจัยต่องานนี้คืออะไร
พอคิดสงสัยต้องมีอ้างอิงจากการทบทวนวรรณกรรมโศภิต
เขียนขมวดความสำคัญโดยเชื่อมโยงมาจากปัญหา
เพิ่มการทบทวนวรรณกรรมเชื่อมมาสู่งานวิจัยสุภวรรณ
คำนึงเรื่องสถิติที่สอดคล้องกับรูปแบบการวิจัยซึ่งในงานนี้ คือ วิจัยเชิงทดลอง
ข้อเด่นงานนี้คือสะท้อนวิธีคิดของนักวิจัยที่มีความคิดที่เป็นระบบรอสีย๊ะ
นำเสนอเป็นข้อมูลที่สังเคราะห์ เป็นกราฟศุภร
ลักษณะงานเป็นงานพัฒนาคุณภาพ การวัดผล research design กลุ่มตัวอย่าง...
"การสร้างนักวิจัยในพื้นที่ไม่ใช่เรื่ิองที่ง่าย
มีใจรักที่จะทำจะเกิดความทุ่มเท สร้างนักวิจัยรุ่นใหม่ขึ้นมา"ความสุข...ความดี ความเก่งคือความหวังของ R2R
เน้นเป็นการแลกเปลี่ยนรู้ผลการวิจัยได้ตอบสนองต่อวัตถุประสงค์การวิจัยมากน้อยเพียงใด
ความสนุกในการทำวิจัย คือทำไปเรียนรู้ไปหนึ่งปีที่ผ่านมาที่นี่มีทั้งการพัฒนาคนหน้างานและ คุณอำนวย
วิจัยคืออะไร กระบวนการมีอย่างไร และคำถามการวิจัยและรูปแบบการวิจัย
...
ตามแผนข้าพเจ้าควรเดินทางออกจากพื้นที่ประมาณบ่ายสามโมงครึ่งเป็นอย่างช้า
แต่...สุดท้ายก็ได้ออกจริงๆ เกือบสี่โมงเย็น พี่แอะ...เป็นคนขับรถในรอบนี้ซึ่งขับรถดีมากและพยายามทำเวลา ให้ได้ทันมาเช็คอิน แต่...นั่นก็เป็นบทพิสูจน์และท้าทายมากเรานั่งลุ้นมาตลอดว่าจะเดินทางทันไหม...
สักพักฝนตก รถจอแจเต็มถนนหลัก(นราธิวาส-หาดใหญ่) พี่แอะไม่สามารถทำเวลาได้ในช่วงแรก...
แล้วเราก็ยังคงต้องลุ้น
อีกเจ็ดกิโลเมตรถึงสนามบินเราติดอยู่ที่นี่เกือบชั่วโมง ข้าพเจ้าดูเวลาแล้วไม่ทันแน่นอน แต่ลึกๆ ในความเชื่อมั่นข้าพเจ้าจะสามารถขึ้นเครื่องได้ทันกำหนด ขออย่าติดที่นี่จนถึงหนึ่งทุ่มเลย เพราะเครื่องออก 19.10 น.
ในขณะนั้นข้าพเจ้านึกได้...ว่ามีบริการเช็คอินทางโทรศัพทธ์ ทำให้ใจเรานี้เย็นลง
แต่..
เมื่อมาถึงสนามบิน โห...
อุปสรรคการเดินทางมากขนาดนี้
แถวอันยาวเยียวรอตรวจกระเป๋าหน้าสนามบินยาวมาก ข้าพเจ้าตัดสินใจเข้าไปก่อน แล้วให้น้องซังและน้องเกนเป็นคนถือกระเป๋าตามหลัง เพื่อที่จะได้ไปรับตั๋วก่อน
โชคดีมาก เสียงประกาศเรียกให้ขึ้นเครื่อง ข้าพเจ้าทั้งเดินทั้งวิ่ง เจ้ากรรมวิ่งผิด gate ต้องย้อนกลับมาเสียเวลาอีก ตื่นเต้นระทึกใจดี พอวิ่งเข้าไปประตูเครื่องก็ปิดตามหลัง...
ที่สุดก็ได้กลับมานอน กทม.หนึ่งคืนก่อนเดินทางต่อ...
...
๑๑ สิงหาคม พ.ศ.๒๕๕๔
Note; ตอนที่ตีพิมพ์บันทึกนี้ง่วงนอนมาก ตีพิมพ์เสร็จไปงีบหนึ่งงีบแล้วกลับมาแก้ไขใหม่...
ตามเรียนรู้งานของพี่น้องนราฯ