รอแล้วยังรอเล่าเฝ้าแต่รอ

รอแล้วยังรอเล่าเฝ้าแต่รอ
โอ้ละหนอหัวใจใคร่อยากถาม
จะให้รอกันสักชั่วกี่โมงยาม
จะให้ตามดูแลแค่ไหนกัน
< เพราะต้องรอเลยพอมีโอกาส
หมายมุ่งมาดหลีกเร้นเว้นเส้นสาย
มานั่งอัพเขียนโน้นนี่เพื่อผ่อนคลาย
ง่วงจะตายก็ต้องเขียนเพียงเพื่อรอ
กลิ่นหอมหอมคุ้นเคยเผยให้ชื่น
รวยระรื่นคละเคล้าเย้าลมหวน
จวนเจียนใกล้ได้เวลาเข้ากระบวน
เจ้าเผือกกวนที่ต้องรอล้อกับมัน
อันจะไม่ยอมทำก็ไม่ได้
เดี๋ยวลูกค้าจะโวยวายไม่ได้ของ
กลัวลูกค้าหนีหายไม่มามอง
from คุณ bangwera

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน กรุกลอน...ร้อยกรองชีวิต

คำสำคัญ (Tags)#ร้อยกรองชีวิต

หมายเลขบันทึก: 45329, เขียน: 19 Aug 2006 @ 13:58 (), แก้ไข: 08 Jun 2012 @ 19:05 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, อ่าน: คลิก


ความเห็น (0)