น้ำท่วม

ไตรลักษณ์เป็นกฎธรรมชาติ ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม มั่นใจ วางใจ เชื่อถือกฎนี้ได้เสมอ

ชีวิตบนผิวโลก อยู่ใต้ฟ้า ย่อมพบกับ น้ำฝน เป็นธรรมดา

เปียกปอนมากบ้างน้อยบ้าง ด้วยรอยยิ้ม และจิตใจยอมรับ ความเป็นธรรม

หยาดน้ำฝนหยดน้ำตา แล้วเราก็ออกเหงื่อออกแรง ขัดคราบโคลน ว่ากันต่อไป

เสนอตัวว่ามีเด็กนักเรียน  มีบางสิ่งที่ขาดแคลน จำนวนมากเสียหายไปกับน้ำท่วม

เพื่อจะมีข่าว สำหรับผู้ต้องการทราบ ต้องการช่วยเหลือ หรือสะกิดใจว่าน่าจะช่วยอนุเคราะห์แก่ใครๆ ที่สมควรจะได้รับบางสิ่งในยามยากลำบาก

เป็นสิ่งดีสองชั้นพลันปลื้มใจ แห่งผู้ให้และผู้รับสมถวิล...

โรงเรียนบ้านแสนขัน อำเภอทองแสนขัน จังหวัดอุตรดิตถ์ น้ำท่วมสองรอบ (31 ก.ค. และ 3 ส.ค.2554) ติดต่อกัน ระดับน้ำสูงกว่าที่เคยมีประวัติน้ำท่วมโรงเรียนหลายปีที่ผ่านมาในอดีต น้ำป่าน้ำคลอง ไหลบ่าเข้าท่วมท้นบริเวณโรงเรียนรวดเร็วมาก ของจำนวนมากจำนวนหนึ่ง เก็บไม่ทัน เก็บไม่พ้น ระดับน้ำสูง แรง  เร็ว ทรัพย์สินเสีย หาย สูญ สนามกลายเป็นคล้ายนา หญ้าสนามตาย ถนน ไหล่ถนน ถูกกัดเซาะด้วยแรงน้ำเสีย  น้ำท่วมรอบแรก ทำความสะอาดตั้งหลักเตรียมเปิดเรียนเสร็จ  ก็มาท่วมรอบสองต่อ ต้องลงแรงกันใหม่ น้ำใจและแรงกายน้อยใหญ่้ น้ำท่วมทั้งโรงเรียนและบ้าน เด็ก ครู ผู้ปกครอง กรรมการ วัดและหน่วยทำงานต่างก็มีภารกิจช่วยเหลือซึ่งกันและกัีน ทั้งชุมชน ทั้งโรงเรียน  ห้องเรียนสกปรกเลอะเทอะ กลิ่นอับน้ำเหม็น กลิ่นแรง พยายามทำให้สุะอาด  หนังสือเรียน ตากแห้ง เพื่อใช้งาน เพื่อทุเลาความขาดสื่อการเรียน แม้จะไม่น่าใช้ ไม่เร้าใจ สื่อหลายอย่างเสียหาย พื้นอาคารบวมหลุด เสาอาคารทรุด เอียง ห้องน้ำห้องส้วมอุดตัน ถนนหนทางเลอะไปด้วยโคลน สนามเด็กเล่น พื้นทรายที่น้องอนุบาลเล่นกัน หายไปทั้งสนาม   แต่พบว่าสิ่งที่ไม่ได้หายไป ไม่เคยหายไป และเพิ่มมากขึ้น คือความรัก ผูกพัน ความสมัครสมานสามัคคี ของครู นักเรียน ผู้ปกครอง มีกำลังกายกำลังใจ ที่จะมุ่งมั่นร่วมมือกันพัฒนาโรงเรียนให้คืนสู่สภาพน่าอยู่เหมือนเดิม ให้นักเรียนได้ศึกษาเล่าเรียน บางสิ่งแม้เสียไป แต่ก็มีบางสิ่งเติมเต็มได้ให้กับชีวิตและสังคม  ดุลยภาพ  ภาระแห่งชีวิตก็ยังดำเนินกันต่อไป  เราเสียแรงเสียเหงื่อออกกำลังกาย เพื่อจะได้กำลังกาย เรียนรู้เพื่อพบสัจธรรม หรือบางทีอาจพบบ้าง แต่ไม่รู้จัก ก็ไม่นับว่าเสียทีสักเท่าไร