วันนี้ให้ลูกนำมะม่วงไปฝากพี่ๆ ที่ทำงาน โดยผมไม่ได้ไปด้วย เค้าสามารถทำได้ นี่เป็นอะไรที่ภูมิใจนะว่า

เค้าสามารถที่จะเอาตัวรอด ผ่านสังคมบ้านเราได้

คือกล้าทำในสิ่งที่สังคมบ้านเรา ชื่นชมน่ะ

คล้ายกันกับการไหว้น่ะครับ มันเป็นอะไรที่ลำบากนะในสังคมเรา และก็มันก็สำคัญที่สุดด้วย

ฉะนั้นหากลูกทำได้ เมฒตามหานิยมก็จะเกิดแก่เขา โดยไม่ต้องใช้คาถา ผมมั่นใจอย่างนั้น

ผมค่อยๆฝึก ค่อยๆ สอดแทรกเรื่องราวเหล่านี้ ผ่านมือ ผ่านใจลูกมานานแล้ว ค่อยๆ ให้เขากลายเป็นคนที่สามารถเดินได้ด้วยตนเองอย่างมั่นคง

วันนี้เค้ายังทำได้ ผมก็ดีใจ แล้วก็มั่นใจว่า เค้าจะสามารถเดินต่อไปบนเส้นทางเกียรติยศได้อย่างสง่า เพียงเขามีสิ่งที่ผมมอบให้ไว้

สิ่งที่พยายามย้ำก็คือความพร้อมในการเตรียมวางทุกอย่างเพื่อให้ผลลัพธ์ที่ออกมาได้อย่างที่ตั้งใจเอาไว้

กิจกรรมแบบนี้ก็ผ่านเรื่องราวของการไปเรียนในต่างจังหวัด โดยผ่านคะแนนที่สามารถทำได้ นี่การสร้างทักษะนะวิธีนี้ยอดเยี่ยมมากๆ ก็พยายามฝึกฝนอยู่นะครับ

วันนี้เค้าได้ไปทำบัตรประจำตัว การไปติดต่อในที่ราชการต่างๆ ผมเองก็มักที่จะทำตามกติกาที่หน่วยงานนั้นตั้งไว้

และเราก็พยายามที่จะให้ได้ประสิทธิภาพสูงสุดจากกติกาที่เขากำหนดไว้ ไม่พยายามที่จะใช้สิทธิพิเศษ เพราะนี่จะเป็นการฝึกการเข้าสู่ชีวิตจริงที่ดี จะเข้าใจจิตใจของคนรับบริการ รู้จักความทุกข์ รู้จักความสุข ผ่านการใช้บริการของรัฐต่างๆ ในชีวิตจริงนี่เองครับ