ผมทำหนังสือทำมือ: รักแม่เสมอ เมื่อ พ.ศ. 2541 ทำเองทุกอย่าง มีจำนวน 30 บท ครับ ตอนนั้น อารมณ์อยากให้ของขวัญวันปีใหม่ สำหรับคนที่ผมรักครับ... โชคดีที่ผมเจอ กำลังจะกลายเป็นขยะไปแล้วครับ...และตอนนั้นผมเขียนเกริ่นว่า (ชอบเขียนกลอนมานานแล้วใฝ่ฝันว่าสักวัน...อยากเขียนเป็นเรื่องเป็นราว แต่...ติดด้วยภารกิจ เวลาไม่ลงตัว และนิสัยที่เชื่องช้า ขี้เกียจ คราวนี้จึงตั้งใจเขียนให้ได้ โดยเขียนเรื่องใกล้ตัวมากที่สุด คงไม่พ้นเรื่องราวของแม่ ที่ทำให้มีแรงบันดาลใจ จนสามารถเขียนให้ลุล่วงด้วยดี "รักแม่เสมอ" ขอบคุณแม่กับทุกสิ่งที่มอบให้ตั้งแต่เกิด รักแม่เสมอครับ และตลอดไป...)
แม้ใครมองไม่ดี
กับสิ่งที่ได้ทำอยู่
ไม่หวังให้ใครรู้
ว่าทนสู้อยู่เพื่อแม่
แต่ละบาทของหยาดเหงื่อ
คือเลือดเนื้อความแน่วแน่
ชีวิตไม่เที่ยงแท้
วันนี้แค่ขอแทนคุณ
น้ำตาของความเขลา
ชีวิตเราวิ่งว้าวุ่น
โชคชะตาช่างทารุณ
จากอ้อมอกอกแม่มา
ฟ้าจ๋าใยอาภัพ
ให้จมอับทุกข์หนักหนา
ร้องรับกับกามา
สิ้นคุณค่ามีราคี
ไม่เคยจะโทษแม่
ขอเพียงแค่แทนคุณนี้
มีกินและอยู่ดี
ไม่กี่ปีหนี้บางเบา
ก่อนนอนขอพรพระ
ลูกสละแลกความเศร้า
รอคอยคืนวันเก่า
กลับบ้านเราซบตักแม่....
สวัสดีค่ะ
"กลับบ้านเรา ซบตักแม่"
เป็นอย่างนั้นจริงๆค่ะ
ตักแม่เป็นที่พึ่งเสมอ
ขอบคุณนะคะที่แวะเวียนไปเยี่ยมกันเสมอค่ะ
ไม่ว่าใครจะ..รู้สึกอย่างไรกับเรา
แต่แม่เรา..รักเราเสมอ