คงจะเคยฟังเพลง "กุดจี่ไปไส" ณ วันนี้คงหาฟังยากเสียแล้ว...ไม่ทราบว่าหายไปพร้อมกุดจี่ หรือเปล่า...ด้วยความเป็นคนภูธรที่อยู่กับท้องทุ่งมาตั้งแต่เด็ก หวนฟังเพลงนี้ทีไรให้นึกไปถึงสมัยเป็นเด็ก เลี้ยงควายเช้าๆ พี่สาวได้เสียมกับถังลงท้องทุ่งไปขุดกุดจี่ "กุดจี่" เป็นแมลงปีกแข็งมีที่อยู่อาศัยคือกองขี้ควาย เปียก สมัยก่อนหาได้ไม่ยาก ขี้ควายมีเยอะตามทุ่งนา...ขี้ควาย 1 กองจะมีตัวกุดจี่ประมาณ 10-100 ตัวทีเดียว ได้ขี้ควายสัก 2-5 กอง ก็จะได้อาหารจานโปรดสำหรับเช้านี้แล้ว...แกะปีกแข็งๆ ออกคั่วใส่เกลือเล็กน้อย เอาตัวกุดจี่ห่อด้วยยอดกระโดนอ่อน...รสชาดมันๆ ฝาดๆ แต่แซ่บ...
กุดจี่บ่งบอกและเชื่อมโยงถึงความสมบูรณ์ของอินทรีย์วัตถุในดิน นิเวศน์วิทยาเปลี่ยน...มันหายไปจริงๆ ที่สำคัญ "ควาย" ไม่เห็นมีเดินอยู่ในท้องทุ่งเหมือนก่อนนี้ ผมมีข้อมูลประชากรควายจากกรมปศุสัตว์ ปี 2543 มีควายในประเทศไทยไม่น้อยกว่า 5,000,000 ตัว แต่ปี 2553 คงเหลือในประเทศไทยเพียง 1,000,000 ตัวช่วงเวลา 10 ปี ควายหายไปจากท้องทุ่ง 4,000,000 ตัว...ในฐานะเป็นเด็กเลี้ยงควายมันน่าใจหาย
กุดจี่ไปไส...
กุดจี่ไปไส
2 คนชอบ
มูลโค กระบือ ไม่มี กุดจี่ ไม่มา ค่ะ