สู่แดนดินถิ่นที่รักเราแล้ว..เอย.

เธอกับฉันผูกพันรักประจักษ์จิต

เป็นคู่ชิดคู่เชยชมนิยมหมาย

ด้วยบุพเพสันนิวาสชาติเกิดกาย

เป็นหญิงชายหมายปองคู่อยู่ชิดชม

 

รักแรกพบสบเนตรน้อยคอยรับรัก

ศรเทพปักสลักใจให้สู่สม

แรกรักรู้อยู่ในใจใฝ่นิยม

เร้าอารมณ์ชมมิ่งมิตรสะกิดใจ

 

นานนับปีที่เราสองประคองรัก

ได้ประจักษ์รักจริงแท้แน่ยิ่งใหญ่

บางเวลาพาสองเราอยู่ห่างไกล

คอยห่วงใยใจเริงรื่นชื่นเบิกบาน

 

ไปเวียดนามข้ามผ่านลาวเฝ้าข้ามเขต

สู่ประเทศไทยของเราเว้าอีสาน

ตรงตามทางที่ข้ามโขงลงสะพาน

มุกดาหารผ่านยะโสนอนสุรินทร์

 

พรุ่งนี้หนอพอเดินทางถึงกรุงกว้าง

มุ่งมาทางเมืองปักษ์ใต้ในท้องถิ่น

จากกรุงเทพถึงหาดใหญ่โดยเครื่องบิน

สู่แดนดินถิ่นที่รักเราแล้ว..เอย.