GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

เห็นชัดแจ้ง...ว่าทำไมต้องมีการประกันคุณภาพ

ต่างคน ต่างสถานที่ ต่างเครื่องมือ....ก็ต้องมีมาตรฐานเดียวกัน....
ภารกิจของหน้าที่การงาน่ ที่ต้องวุ่นวายกับเรื่องเอกสารที่ต้องจัดทำให้สอดคล้องกับข้อกำหนดของมาตรฐาน ISO15189 ดังหลายบันทึก ที่พี่เม่ยได้เล่าผ่านมาแล้ว
ทำให้สมองของพี่เม่ยต้องวนเวียนอยู่กับคำว่า มาตรฐาน อยู่ตลอดเวลา
############
.....จนกระทั่ง...วันหนึ่ง
พี่เม่ยก็วางแผนรายการอาหารมื้อเย็น ว่าจะโทรศัพท์สั่ง "พิซซ่า" ไว้ นัดเวลาประมาณว่าเมื่อเลิกงานก็จะแวะไปรับได้พอดี
เพื่อความสะดวก เวลาโทรศัพท์ไปสั่งพี่เม่ยก็จะบอกพนักงานว่า ทุกอย่างเหมือนเดิมค่ะ พนักงานก็จะทวนรายการสินค้าให้ พอเราตกลงก็รับออร์เดอร์ไป
แต่เนื่องจากสาขาร้านพิซซ่าที่เราไปรับสินค้าเป็นประจำนั้นปิดบริการไปแล้ว  จึงต้องเปลี่ยนไปรับที่สาขาบริการแห่งใหม่ ..... ก็ได้พิซซ่ามาสมใจ ดูจากภายนอกแล้วทุกอย่างก็เหมือนเดิมค่ะ  พิซซ่าหอมหวล สีสันงดงามบาดตา ราคาบาดใจ
แต่แล้ว....เมื่อได้ลิ้มรส...ผู้เชี่ยวชาญด้านการรับประทานพิซซ่าทั้งหลายที่บ้านก็เปรยๆกันขึ้นมาว่า
"พิซซ่าวันนี้ ไม่ค่อยอร่อยเหมือนทุกทีเลยนะ..."
พี่เม่ยรีบอธิบายเพราะเกรงจะถูกเพ่งเล็งว่า ทุจริต ..."เป็นไปได้ยังไง ก็สั่งเหมือนเดิมเป๊ะ....แค่เปลี่ยนสาขาเท่านั้นเอง....แล้วไอ้กรรมวิธีการทำพิซซ่านี่นะ เค้าใช้วัตถุดิบเหมือนกันทุกร้านแหละ  วิธีการปรุง การทำ การอบ ก็ต้องมีการฝึกสอนกันมาก่อนแล้ว...."
"ไม่รู้ซี่ แต่ไม่ค่อยอร่อยเลย  ทำยังงี้ก็เรียกว่าไม่มีมาตรฐานน่ะซี่...."
อ้อ! แค่การปรุงพิซซ่า ที่ทำต่างสถานที่ ต่างคน ต่างเครื่องมือ ทั้งที่วัสดุและวิธีการเดียวกัน ก็ยังมีความแตกต่างกันได้ถึงเพียงนี้
############
แล้วผลการทดสอบทางห้องปฏิบัติการล่ะ จะเป็นอย่างไรหากอยู่ในสถานการณ์อย่างนั้นบ้าง..... 
....ถึงว่าสิ !.... ข้อกำหนดของมาตรฐาน ISO15189 ข้อ 5.6.6 จึงกล่าวไว้ว่า "การทดสอบที่ใช้หลายวิธี หรือใช้เครื่องมือหลายชนิด หรือทำในหลายสถานที่ ห้องปฏิบัติการต้องมีกลไกในการเปรียบเทียบผลว่าไม่แตกต่างกันตามค่ามาตรฐานทางการแพทย์...." จึงจะจัดได้ว่า มีมาตรฐาน

มิฉะนั้น...อาจเป็นเหมือนพิซซ่า... ก็เป็นได้!

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 45202
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 6
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (6)

  Wakka Wakka เรียนพี่เม่ย

 งานได้มาตรฐาน แต่

 ไม่แน่ใจว่าได้คุณภาพ หรือไม่ นี่คือประเด็นครับ

 Customer Satisfaction ผู้บริโภคอิ่ม หรือ Computer Smashทานตอนอารมณ์ บ่ จอย Pizza หรือ ไข่เจียว สูตรเดิมก็ไม่อร่อย ครับ





เรียน อ.หมอJJ ค่ะ
  • หากเป็นเช่นนั้น เราจะบอกได้ไหมคะว่า มาตรฐานที่ว่านั้น ยังด้อยคุณภาพอยู่?
  • อย่างนั้นคงต้องเริ่มที่การควบคุมคุณภาพให้ได้ก่อน แล้วค่อยรักษามาตรฐานนั้นไว้
  • เห็นด้วยค่ะว่าเรื่องการลิ้มรสชาติอาหารเนี่ย มีปัจจัยอื่นๆเข้ามาเกี่ยวข้องได้มากมาย....แต่หิวแค่ไหนก็ตาม ถ้าเจอไข่เจียวหมูสับของต่างแดนอย่างที่อาจารย์เคยเล่าให้ฟัง ก็คงไม่อร่อยนะคะ....
  • สู้กล้วยแขกไม่ได้.... อร่อยกว่าเยอะนะคะ

 Kisses เรียน พี่เม่ย

 มาตรฐานเป็นส่วน System Focus หรือ Supply side

 ส่วนคุณภาพ ผู้มีส่วนร่วม หรือ Stakeholder หรือ Demand side เข้ามาเกี่ยวข้อง

 ทั้งสองส่วนคงต้องมี ความสอดคล้อง เชื่อมโยง บูรณาการ กันครับ





เรื่อง อาหาร  หา มาตรฐานกับมันยากครับ    ลิ้นคนเราเปลี่ยนแปลง  อารมณ์ตอนนั้นๆก็สำคัญ   สีสัน  บรรยากาศ  คนที่ไปกินด้วย   ความอิ่มตกค้าง  กินกับอะไร  สัญญาที่ได้รับ (Perception)  อคติ  ลำเอียง  voice of judgement   จิตที่อยาก กับกายที่อยากมันต่างกันมากๆ   ฯลฯ

ผมเคยวางมาตรฐานอาหาร  เลยต้องวางเป็น วิทยาศาสตร์มากๆ 

เช่น วัดความเผ็ด   นิยามความเผ็ดของลูกค้าชาติต่างๆ เผ็ดเกาหลี ไทย จีน ญี่ปุ่น  ฯลฯ ต่างกันมาก

เช่น แค่ไหนเรียกว่าสด  ผมหมดเวลากับ การหา ความสดของใบโหระพา   ให้ ครัวระดับนานาชาติอยู่ตั้งนาน

 

2) ขอเสริมในเชิงธรรมะนะ :-

หากคนเรา ละซึ่ง ความอร่อย ความไม่อร่อย ออกไปเสียได้

จะเจอความสุขที่แท้จริง

อร่อยที่ใจ   บันเทิงใจ   นี่แหละ สุดยอดของการทำ LO

ความห่วงใย ความดีที่จะให้โลกนี้มีมาตรฐาน  มาจากจิตใจที่งดงามของ พี่เม่ย 

หากแต่ว่า ถ้า  If  นะ if  ความกังวลนั้นๆ   .... ที่ก่อตัวมาจาก ความห่วงคนอื่น     มาทำให้เกิดเวทนาที่จิต   จิตก็จะผลิตความคิดที่เป็นการปรุงแต่ง

ดักทาง  ตรวจจับความคิดที่เข้าร่วมกับจิตให้ทัน  นี่แหละ คือ สติ

ทำ LO ต้อง ค้นหา จิตให้เจอ

เคยได้ยินเพลง Live & learn ไหม  มีอยู่ท่อนหนึ่ง คือ "ตามความคิดสติเราให้ทัน"

หรือเพลง ของ บอย  ชื่อ "เปิด"  มีท่อนหนึ่ง คือ "ขึ้นอยู่กับใจของเรานี้"

หรือเพลง ทะเลใจ ของ บาว  มีท่อนหนึ่ง คือ "หาใจเจอก็เป็นสุข"

ขอเจริญพร ให้ พี่เม่ย  ประสบสุขครับ  

 

 

ขอบคุณ อ.หมอ JJ ค่ะ
  • ที่ช่วยให้ความกระจ่างแก่พี่เม่ย เกี่ยวกับเรื่องของมาตรฐานและคุณภาพว่าต้อง บูรณาการ เข้าด้วยกันให้ได้....
ขอขอบคุณ ท่านคนไร้กรอบ อย่างยิ่งค่ะ
  • ท่านช่วยเติมความรู้เกี่ยวกับการวางมาตรฐานของอาหารมากมายเชียวค่ะ
  • และพี่เม่ยจะเพียร"ค้นหาจิต"แห่งตนเอง...ต่อไปค่ะ