ไปหาลูก เค้าเรียนมอหนึ่ง เพิ่งผ่านการสอบมิดเทอมมาหมาดๆ
เรื่องราวของการสอบ ก็บอกถึงบรรยากาศว่ามันเหมือนกับการต่อสู้เลยล่ะพ่อ ตอนอาจารย์บอกสตาร์ทการทำข้อสอบ และสิ้นสุดการสอบ เป็นอะไรที่เจ้าตัวน้อย เสียว ทำไม่ทัน อยากขอเวลา ..
เมื่อถามเรื่องความยากง่าย ลูกก็ตอบว่ายากมากๆนะ แต่ก็ทำได้ ก็มีบางข้อไม่แน่ใจ และก็เดาไปอย่างน่าจะถูก
เราก็บอกว่าเดาไม่ได้หรอก มันต้องเป๊ะ
ลูกเองก็พยายามอธิบาย ถึงว่าตนทำเต็มที่แล้ว เมื่อทำไม่ได้แล้วก็จะคิดเหมือนกับคนทั่วไปเป็นเรื่องราวที่สุดวิสัยแล้ว คือได้คะแนนแค่ไหนก็แค่นั้น
ผมไม่เห็นด้วยอย่างนั้น เพราะว่าถ้าคิดอย่างนั้นไม่แก้ปัญหานะ มันต้องมีวิธีเพราะทำไมเพื่อนๆ ถึงทำได้ จะต้องมีสาเหตุแน่นอน ต้องหามา
และถ้าไม่มีใครทำได้เลยในห้อง แต่ข้อสอบออกมาได้ ก็แสดงว่าจะต้องมีทางแก้ปัญหาได้ นั่นเป็นเรื่องราวที่เราต้องคิดต่อให้ออก อย่างนี้จึงจะเรียกว่าทำเต็มที่นะ
ก็กลับมาอีกครั้งสำหรับเรื่องราวของการทำทุกอย่างให้ง่าย ไม่ว่าปัญหานั้น โจทย์นั้นจะซับซ้อนแค่ไหนเราต้องทำให้ง่าย เมื่อง่ายมันก็จะทำได้ไม่ลืม นี่ก็ขีดเส้นใต้ไว้นะ
สรุปทุกอย่างมีทางแก้ไขและการทำให้ง่ายจะทำให้โลกเราสวยงามนะครับ
