หลักการสำคัญของ KM คือการขยาย "หน่ออ่อนของความดี" ที่มีอยู่แล้วในตัวคนทุกคน      ย้ำว่าทุกคน

        กิจกรรม KM เข้าไปกระตุ้น หรือ "รดน้ำ พรวนดิน ใส่ปุ๋ย" ให้หน่ออ่อนความดีเจริญงอกงาม     และออกมาก่อคุณประโยชน์ต่อหน่วยงาน  ชุมชน  สังคม  และตนเอง      และในขณะเดียวกัน หน่ออ่อนความดีที่งอกงามขยายตัวขึ้น จะไปเบียดทำให้หน่ออ่อนความชั่ว ที่มีอยู่ในทุกคนเหมือนกัน ค่อยๆ ฝ่อไป     กิจกรรม KM จึงน่าจะถือเป็นการปฏิบัติธรรมแนวทางหนึ่ง

        หน่ออ่อนความดี เจริญเติบโตขึ้นจากการยอมรับนับถือชื่นชมของผู้คน     ทำให้ผู้ปฏิบัติความดีมีความมั่นใจที่จะทำ  มีความอดทนที่จะฟันฝ่าอุปสรรคเพื่อประกอบความดี  

        หน่ออ่อนความดีของแต่ละคนเป็นคนละหน่อ ไม่เหมือนกัน    แม้จะเป็นความดีประเภทเดียวกัน    แต่ก็เป็นคนละหน่อ ไม่เหมือนกันเสียทีเดียว     ดังนั้นหากนำเอาการกระทำ หรือการปฏิบัติที่เกิดผลสำเร็จในเรื่องเดียวกันของต่างคนมา ลปรร. กัน     จะได้เรื่องราวที่ไม่เหมือนกันทั้งหมด    (โดยเฉพาะเมื่อเรา ลปรร. ลงไปในรายละเอียด)     ทำให้เกิดความรู้เพิ่มขึ้น เมื่อนำประสบการณ์การปฏิบัติมา ลปรร. กัน

        หน่ออ่อนความดีอาจเป็นเรื่องของความสามารถพิเศษบางด้าน     อาจเป็นเรื่องของแรงบันดาลใจที่เกิดขึ้นมาแต่เด็ก     หรืออาจเป็นความประทับใจจากการได้เห็นตัวอย่างดีๆ    อาจเป็นนิสัยมองโลกในแง่ดี แง่บวก   เมื่อนำมาใช้เป็นพลังขับดันการประกอบกิจกรรม หรือกิจการงาน  ร่วมกับหน่ออ่อนความดีอื่นๆ      ก็จะเกิดผลดีต่องาน ต่อหน่วยงาน และเกิดผลดีต่อการสั่งสมหรือขยายหน่ออ่อนความดี    เกิดเป็นวงจรสั่งสมความดี     และเกิดเป็นเครือข่ายกระตุ้นความดี

        คนที่มีประสบการณ์การทำ KM ได้สักระยะหนึ่ง จึงจะอ่านบันทึกนี้เข้าใจ     และเห็นจริงได้ด้วยตนเอง     แต่ผู้ไม่มีประสบการณ์ตรง ยากที่จะเข้าใจ

วิจารณ์ พานิช
๙ สค. ๔๙