เดี๋ยวนี้นั่งเครื่องบินไม่ว่าไปภาคไหนของประเทศ เราจะเห็นปรากฏการณ์ "เขยฝรั่ง" ทั่วประเทศ   แต่แน่นอนว่า พบมากที่สุดในภาคอีสาน

          ทำให้ผมมองว่า เราควรใช้ปรากฏการณ์นี้สร้างความรู้ให้แก่คนไทยทั่วไป และคนในท้องถิ่นที่มีเขยฝรั่งอยู่   เป้าหมายมีได้หลายประการ เช่น

    เพื่อให้คนไทยทั่วไป และคนท้องถิ่นรู้จักประเทศต่างๆ ในโลก   รู้จักสังคมและ วิถีชีวิตผู้คนในประเทศของเขา   เพื่อให้เราปรับตัวเข้ากับโลกได้เก่งขึ้น   หรือรุกไป ทำธุรกิจได้ง่ายขึ้น


    เป็นส่วนหนึ่งของชุดโครงการวิจัยไทยกับโลก   ที่ตั้งโจทย์ และดำเนินการวิจัย คู่ขนานหรือร่วมมือกับกิจการที่มีคนไทยไปทำงานในต่างประเทศ   ส่วนหนึ่งเพื่อ ให้ธุรกิจไทยดำเนินกิจการอย่างรู้เขารู้เรามากขึ้น


    เพื่อให้สังคมไทยมีเหตุผลในเรื่องเขยฝรั่ง ให้รู้ว่ามีทั้งข้อดีและข้อเสีย   ครอบครัว ที่มีเขยฝรั่งจะได้ระมัดระวังป้องกันข้อเสีย


    เพื่อเป็นโจทย์วิจัยให้นักเรียนฝึกทำวิจัย  จากโจทย์หรือเรื่องราวในชุมชนหรือ ท้องถิ่นของตน เชื่อมโยงกันเป็นเครือข่ายทั่วประเทศ


    ฯลฯ

          เราควรใช้เขยฝรั่งเหล่านั้น ช่วยทำให้ผู้คนในท้องถิ่นที่มีเขยฝรั่งได้รู้จักโลกกว้าง   รู้ทั้งข้อดีและข้อเสียของประเทศอื่น วัฒนธรรมอื่น  ง่ายที่สุดโดยทำวิจัยท้องถิ่นเรื่อง “บ้านเมืองของเขยฝรั่ง เปรียบเทียบกับชุมชนของภรรยาไทย”   โดยการสัมภาษณ์เขยฝรั่ง  สัมภาษณ์ผู้เคยไปต่างประเทศ  และโดยการค้นหาข้อมูลความรู้ทาง อินเทอร์เน็ต   นักวิจัยน่าจะได้แก่ทีมนักเรียน ม. ปลาย   ทำโครงงาน เพื่อเรียนรู้หลายสาระวิชา ตามที่ครูออกแบบโจทย์   และเมื่อได้ผลออกมาแล้ว ก็ส่งไปให้นักวิชาการในมหาวิทยาลัย review (peer review)   เพื่อนำมาแก้ไขปรับปรุง   แล้วจึงเผยแพร่   โดยน่าจะเผยแพร่ทาง อินเทอร์เน็ต เป็นเครือข่าย   เพื่อให้เกิดการเรียนรู้กว้างขวาง หลากหลายแง่มุม  และเป็นการฝึกฝนวิธีเรียนรู้แบบ PBL ไปด้วยในตัว   และครูก็ได้ฝึกจัดการเรียนรู้หรือเป็น โค้ช PBL   และครูที่เป็นโค้ชหลายๆ คนจากต่างโรงเรียนอาจรวมตัวกัน ลปรร. เป็น PLC ก็จะยิ่งได้ประโยชน์

          ทำให้มีจุดเริ่มต้นของการเรียนรู้ให้เกิด 21st Century Skills

 

 

วิจารณ์ พานิช
๑๗ มิ.ย. ๕๔