ครูอ้อย เคยได้ยิน  คำพูดของคน กล่าวว่า  อายุเลยหลักสี่  บางเขนมามากแล้ว  ครูอ้อย ก็ยังไม่เข้าใจ  จนมาถึงคราวที่ครูอ้อย  เดินทางมาถึง....หลักห้า  กลางๆๆแล้ว  จึงเข้าใจดี

*****

เมื่อเดินทางถึงหลักห้า  ครูอ้อย  ก็มีความรู้สึกแปลกแตกต่างไปกว่าเดิมมากทีเดียว  เป็นธรรมดา  ที่เกิดมานาน  ก็ต้องมีความเปลี่ยนไป

*****

กล่าวถึงการงาน  ยังคงเดิมอยู่  เพราะ  ยังเล็งเห็นคุณค่า  ที่ยังคงเดิม  ที่ยังทำงานได้เต็มที่  แต่ใครจะมารู้ดี  เท่าตัวเราเองว่า....ชักจะเปลี่ยนไปมากมายเสียแล้ว

*****

แต่เมื่อออกมาสู่สังคมภายนอก  ครูอ้อยพบว่า  ครูอ้อยไม่ใช่พี่  แต่ครูอ้อยเป็น ป้า  เสียแล้ว

*****

เรียกครูอ้อยว่า  ป้า  ครูอ้อยดีใจนะ ไม่ใช่เสียใจ  เพราะ ครูอ้อยคิดว่า.....ป้า  ก็คือ พี่ของพ่อ หรือ พี่ของแม่

*****

แต่  ความจริง  มันก็คือ  แก่แล้วนะ  เขาถึงเรียกเราว่า.....ป้า

*****

เมื่อแก่แล้ว ครูอ้อย ก็อยากจะพัก  ไม่อยากจะทำอะไรแล้ว  อยากนั่ง นอนเฉยๆๆ  อยากฟังเพลง  ไม่อยากไปไหนเลย

*****

เมื่อถึงวันหยุดยาวๆๆ  ทุกๆๆครั้ง ครูอ้อย จะหอบงานมาทำเพียบ  ทำแต่งาน  จนถึงวันสุดท้ายของการหยุด  จึงบ่นออกมาว่า....ยังไม่ได้พักเลย

*****

เพิ่งจะมาคราวนี้ล่ะค่ะ  ครูอ้อย นอนตื่นสาย  ตื่นมาแล้ว  ลูกสาวคนเล็ก  ทำกับข้าวให้แล้ว  ซักเสื้อผ้าให้แล้ว  ทานข้าวเสร็จแล้ว  ก็นอนดูทีวี  และง่วง  และหลับไปอีก

*****

หลักห้า...น่าสบายจริงๆๆค่ะ