ศีล ๕ เป็นศีลประจำโลก

พระอาจารย์ต้อ (พิทยา  ทินนาโภ) 

เทศน์โปรดญาติโยมและชาวต้นกล้า

วันที่ ๑๑ มิถุนายน ๒๕๕๔ ในวันอบรมศีลห้า วัดป่าหนองไคร้

 

        ศีล๕ จะว่าไปก็เป็นศีลประจำโลกมาก่อน  หลวงตาพวงท่านมักจะเทศน์เรื่องศีล ๕ เป็นประจำ เพราะว่าศีล ๕ พูดกันอยู่เรื่อย ฟังกันอยู่เรื่อย แต่ก็ทำกันไม่ถูก ปฏิบัติกันไม่ได้

เพราะคนมันขาดการฝึก การหัด การเรียนรู้ ว่าศีลนั้น ปฏิบัติกันอย่างไร ทำกันอย่างไร 

บางบ้านทำบุญบ้าน นิมนต์พระไปทำบุญที่บ้าน พระให้ศีล ก่อนเจริญพระพุทธมนต์ รับศีลแล้วก็เอาศีลไปแก้มเหล้า  พระยังไม่ทันจะลงจากบ้าน ข้างหลังก็ ป๊อกแป๊ก ๆกันแล้วข้างนอกนั่น ถ้าเห็นก็ห้ามปรามกันได้ก็ดี

เพราะว่า บางที่พระยังไม่พ้นประตูบ้านเลย บางทีมันก็ไม่สมควร

รับศีลไปแกล้มเหล้าหน่ะ โอ๊ะ

อันนี้ก็ให้คิดกันเอง คิดกับใจตนเอง  

แต่ว่าความดี ความไม่ดีของเราทั้งหมดนี้มันเกิดจากรากเหง้าของมัน

เกิดจากรากเหง้า คือกรรม

กรรมดีเป็นกุศล กรรมไม่ดีเป็นอกุศล กุศลเป็บบุญ

รากเหง้าของมันก็คือ อโลภะ อโทสะ อโมหะ เว้นจากความโลภ ขโมยของเขา เว้นจากความโทสะ อารมณ์รุนแรง เว้นจากความหลงผิด ให้มีสัมมาทิฐิ

ส่วนโลภะ โทสะ โมหะ โลภอยากได้ของเขา โทสะก็มี โมหะความหลงผิดนี่

ซึ่งความดีหรือความไม่ดีนั้นมันเกิดขึ้นจากใจเราเอง ความขุ่นมัวความไม่รู้หมองความไม่ดีต่างๆ 

อย่างวันนี้ส่วนหนึ่งไปแสวงบุญกันที่เซกา แม่ออกที่นี่ก็มาแสวงบุญ บุญคือกัน

ลูกหลานที่มาเขาก็ได้บุญ

เขามาด้วยความจริงใจเขาก็ได้บุญ

พาไปไหว้พระสวดมนต์ก็อย่างหนึ่ง

ให้ไปปฏิบัติหลวงปู่ก็ได้บุญ

ตอนเช้าถวายอาหารก็เป็นบุญเหมือนกัน อย่างน้อยเขาถูบ้านเขาก็ไม่ละเมิดศีล เยาวชนดูหนังมากเกินไป

เช้าถ้าเด็กดูประจำ ๆก็จะหลงเชื่อ

ถ้ามาอยู่ที่นี่ตอนเช้าสอนทำวัตรเช้าเขาก็ได้บุญในส่วนหนี้

ยิ่งถ้าอยู่นี่ก็จะรู้ว่าการได้บุญมีอะไรบ้างสี่ห้าสถาน วันหนึ่งเมื่อเขาโตขึ้น เขาก็ต้อง ทุกวันนี้ คือว่า หลงระเริง ลืม

จริง ๆ ศีลห้าเป็นเครื่องบริหารกิเลส เป็นศีลของฆารวาส

คือห้ามจากการหยิบของๆคนอื่น เช่นเขาปลูกผักไว้ เจอ งามแท้น้อ แต่ถ้าท่านที่บริหารกิเลส ไม่ถูก เดินผ่านไปก็ปั๊บเลย  บุญให้ทาน รักษาศีล ภาวนา มันก็จะเป็นแบบปิรามิด  ให้ทานไว้เป็น 

ถอดความไว้ใน iPad อยู่นานกว่าจะได้เอาออกมา ก็ต้องตะกายมาที่ร้านอะเมซอน

 การทำความดีนี่มักจะมีอุปสรรคเสมอ แต่ก็เป็นบทพิสูจน์ว่า เรามีความมุ่งมั่น ตั้งมั่นแค่ไหน

 สาธุ สาธุ สาธุ เจ้าค่ะ

 

เอาเท่านี้เหนาะแม่ออกเหนาะ