..ทางสายกลาง..

"หล่อน"..วาง..ส่งความว่างของจิตไปตามกระแสร์แห่ง ความเมตตา...อาหารมื้อนั้น..ได้ช่วยให้ภิกษุ..องค์นั้น..ได้พบความสว่าง สงบ สบาย และว่าง..บนทางสายกลาง..

ณ. ริมฝั่งน้ำนั้น..ภิกษุรูปนั้น..ร่างกายผ่ายผอม..ส่งให้เห็นถึง ความอด..ที่ถึงที่สุด..ของใจและกาย..ที่ไปยังสิ่งที่ต้องการไม่ได้..ทั้งสุขแลทุกข์....

ณ. ริมฝั่งน้ำนั้น..ภิกษุรูปนั้นนั่งอยู่ในท่าสมาธิ..ร่างกายผุดผ่องสดใสใบหน้าอมยิ้มบ่งให้เห็นความสุขสงบภายในจิต..นั่งสงบ..สายตาทอดลงต่ำ...มองเห็น..จะแจ้ง..บนทางสายกลาง..

..สงบ..สว่าง..ว่าง..สบาย..อยู่บนทางสายกลาง..ของความพอดีใน..ธรรมชาติ..ของสิทธารถะ....