บ่ายวันนี้ผู้เขียนได้รับโทรศัพท์จากรองผู้อำนวยการฝ่ายธุรการ   แจ้งว่ามีแขกต้องการพบ   ผู้เขียนนึกแปลกใจแขกที่ไหน ? มาจากอินเดียหรือเปล่า ?

            สุดท้ายผู้เขียนก็ได้คำตอบ   หญิงสาววัยสามสิบปีเศษ ๆ แนะนำตัวเองว่ามาจากบริษัทค้าขายอุปกรณ์ก่อสร้างซึ่งอยู่ตรงข้ามกับโรงเรียน   มีปัญหาหนักอกในฐานะหัวหน้างานพัฒนาบุคลากรของบริษัท  เมื่อพบว่าพนักงานกว่าเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ที่อยู่ในวัยหนุ่มสาวซึ่งจบปริญญาตรีแต่ขาดประสิทธิภาพในการสื่อสาร   ไม่ว่าจะเป็นการจับใจความสำคัญเมื่อรับโทรศัพท์จากลูกค้า  สรุปประเด็นสำคัญหลังจากการประชุม  การพูดส่งสาร   และการเขียนจดหมายธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับงานที่ตนเองรับผิดชอบ  เขียนแล้ววกไปวนมาอ่านไม่รู้เรื่อง   เขียนหนังสือไม่ถูก

            เธอมาเพื่อขอคำปรึกษา    อยากให้ผู้เขียนช่วยจัดอบรมพนักงานเพื่อแก้ปัญหาดังกล่าวในช่วงวันหยุดราชการหรือในเวลาเย็นหลังเลิกงาน...

            ผู้เขียนรู้สึกมึนงง  และหดหู่ใจไม่คาดว่าจะได้ยินเรื่องราวแบบนี้ซึ่งเป็นเสียงสะท้อนแห่งความล้มเหลวทางการศึกษาที่ผลิตบัณฑิตซึ่งแปลว่าผู้ทรงความรู้  ผู้มีปัญญา   แต่ไม่สามารถนำความรู้ที่ได้รับไปใช้ในการสื่อสารให้เกิดประสิทธิผล

             ในที่สุดเธอผู้มาเยือนได้แต่ขอความอนุเคราะห์ผู้เขียน   ให้ช่วยแก้ปัญหาดังกล่าวให้เธอด้วยเพราะเธอเพิ่งได้รับโจทย์มาจากฝ่ายบริหารเช่นกัน    ผู้เขียนได้แต่รับปากทั้ง ๆ ที่ไม่เคยมีประสบการณ์ในเรื่องนี้   หากแต่จำเป็นต้องช่วยเพราะงานการศึกษาต้องรับใช้สังคม  แม้จะนอกเหนือจากงานในหน้าที่ที่เกินปลดแอกหนักก็ตามที

             เบื้องต้นได้แต่วางแผนไว้ว่าจะอบรมให้ความรู้  วิเคราะห์โรคทางภาษาให้บุคลากรเหล่านั้นจำนวน ๘ คน  ก่อนจะสร้างเครื่องมือเพื่อแก้ปัญหา   และวางแผนไว้ว่าจะใช้เวลาะซ่อมเสริมไม่เกิน ๑๐  ชั่วโมงหรืออาจมากกว่านั้นขึ้นอยู่กับอาการของโรค....

             เราใช้เวลาพูดคุยกันนานพอสมควร....เธอจากไปอย่างมีความหวังหากแต่ทิ้งภาระอันหนักอึ้งให้ผู้เขียนที่ต้องทำการบ้านหนัก   สร้างเครื่องมือ  เพื่อวิเคราะห์บุคลากรเจ้าปัญหาที่ไม่รักการอ่านจึงส่งผลให้ขาดพัฒนาการทางความคิด   ส่งผลต่อองค์กร    ตลอดจนสถาบันการศึกษาที่เกี่ยวข้อง

            เรื่องนี้คงเป็นอุทาหรณ์ของการศึกษาที่น่าเศร้าใจยิ่งนัก  เมื่อเด็กเรียนเพื่อสอบผ่าน  เพื่อให้ได้กระดาษแผ่นเดียว   แต่ไม่สามารถนำทักษะทางความรู้ไปใช้กับทักษะชีวิต   นี่กระมัง "เด็ดดอกหญ้าสะเทือนถึงดวงดาว"

                            ........................................
                                                           ธรรมทิพย์
                                                   ๑๑  กรกฎาคม ๒๕๕๔