งานแห่เทียนพรรษาเป็นประเพณีของชาวพุทธ
ที่ได้กระทำมาแต่ครั้งพุทธกาลเหตุที่ทำให้เกิดประเพณีเพราะสมัยก่อน มีพระภิกษุได้เดินไปเหยียบย่ำข้าวกล้าในนาของชาวบ้านทำให้ได้รับความเดือร้อน ดังนั้นพระพุทธเจ้าจึงได้อณุญาติให้พระภิกษุสามเณรอยู่จำพรรษาที่วัดเป็นเวลา 3 เดือน คือในช่วงวันแรม หนึ่งค่ำเดือนแปด ถึงวันนขึ้นสิบห้าค่ำเดือน11 ซึ่งเป็นช่วงสิ้นสุดการเก็บเกี่ยวของชาวบ้านพอดีในช่วงเข้าพรรษานี้ประชาชนจะนำเทียนไปถวายพระภิกษุเพราะเชื่อว่าจะทำให้ตนเฉลียวฉลาดมีไหวพริบปฏิภาณประดุจขี้ผึ้งที่ใช้ทำเทียนทีได้จากรังผึ้ง การแห่เทียนในยุคแรกๆชาวบ้านจะร่วมบริจาคเทียนแล้วนำเทียนมามัดติดกับลำไม้ไผ่ติดกระดาษเงินสีทองตัดลายฟันปลามาติดเป็นรอยต่อ เสร็จแล้วนำต้นเทียนมัดติดกับปี๊ดนำมันก้าซโดยใช้เกวียนหรือล้อเลื่อนลากจูง และมีขบวนฟ้อนรำด้วยต่อมาได้มีการหล่อดอกจากผ้าพิมพ์แล้วมีการประยุกต์ประดับฐานต้นเทียนด้วนรูปแกะสลัก ลายไม้ฉลุทำให้ต้นเทียนดูสวยงาม
หลังจากนั้นประชาชนก็เห็นความสำคัญประเพณีแห่เทียนมากขึ้น จังหวัดก็ได้ส่งเสริมให้เป็นงานประจำปีในช่วงนั้นมีการประกวดต้นเทียน 2 ประเภท คือ ประเภทมัดเทียนรวมกันแล้วติดกระดาษสี กับประเภทพิมพ์ลายติดที่ลำต้น การทำเทียนก็ได้มีการพัฒนาขึ้นมาเรื่อยๆจนมาถึงการแกะสลักลงบนต้นเทียนโดยตรง ซึ่งเป็นการแท่ต้องอาศัยฝีมือเป็นอย่างยิ่ง ต่อมาประเพณีแห่เทียนพรรษาจึงได้จัดการประกวด 3 ประเภท โดยเพิ่มประเภทแกะสลักลงบนต้นเทียนลงไป
โครงการแห่เทียนพรรษาและศึกษาแหล่งเรียนรู้
