วันนี้เป็นวันที่มีคาบสอนสี่ชั่วโมง และสอนทั้งหมดสามห้อง ซึ่งในสองชั่วโมงแรกของวันนี้ได้สอนห้องที่มีเด็กพิเศษเรียนด้วย การเรียนในวันนี้เป็นการทดลองเหมือนเช่นห้องอื่นๆที่ได้ทำไปก่อนหน้านี้แล้ว ฉันก็รู้สึกหนักใจไม่น้อยที่ต้องทำการทดลองกับนักเรียนที่มีความพเศษทางตา ที่หนักใจเพราะคิดว่าจะทำอย่างไรให้เด็กได้เรียนรู้ไปพร้อมๆกับเพื่อน ซึ่งในทางปฏิบัตินั้นคงมีความเป็นไปได้น้อยที่จะให้นักเรียนพิเศษเรียนได้เทียบเท่ากับเพื่อนปกติ แต่ฉันก็จะลองพยายามดูซึ่งในการทดลองครั้งนี้มีอุปกรณ์ทางวิทซาศาสตร์มากมายที่นำมาใช้ ส่วนใหญ่เป็นอุปกรณ์พื้นฐาน เช่น บีกเกอร์ แท่งแก้ว เทอร์มอมิเตอร์ กระดาษยูนิเวอร์ซัลอินดิเคเตอร์ เป็นต้น ก่อนทำการทดลองฉันก็ได้อธิบายวิธีการใช้และวิธีการทดลองให้นักเรียนไปแล้ว แต่สำหรับเด็กพิเศษที่ไม่สามารถมองเห็นภาพที่เป็นผลการทดลองนั้น ฉันจึงต้องอธิบายให้นักเรียนจินตนาการภาพตาม พยายามให้นักเรียนคิดตามและให้สัมผัสอุปกรณ์ รวมทั้งบอกผลการทดลองของกลุ่มที่นักเรียนทำกิจกรรมรวมอยู่ด้วย จะคอยถามแต่ละครั้งว่านักเรียนเข้าใจไหม และมีความคิดเห็นอย่างไรพูดคุยและอธิบายในลักษณะที่โต้ตอบกัน เป็นการสอนที่ใช้เวลามากพอสมควรซึ่งผลที่ได้ก็ถือว่านักเรียนสามารถจินตนาการตามคำอธิบายของครู และตอบคำถามได้อย่างถูกต้อง ฉันจึงรู้สึกหายเหนื่อยและสบายใจที่เห็นนักเรียนพิเศษคนนี้เกิดการเรียนรู้ได้เหมือนกัน ถือว่าการเรียนการสอนสองคาบนี้ใช้อย่างคุ้มค่าจริงๆ
ความแตกต่างระหว่างบุคคลก็เป็นปัจจัยอีกปัจจัยหนึ่งที่ทำให้เด็กเกิดการเรียนรู้ที่แตกต่างกันจริงๆ น่าเป็นห่วงอยู่ไม่น้อยสำหรับการเรียนรวมกันระหว่างเด็กปกติกับเด็กพิเศษเหล่านี้ ฉันไม่อยากให้เด็กเกิดความคิดที่น้อยใจและไม่สามารถรวมกลุ่มทำกิจกรรมกับเพื่อนได้ตามปกติ ฉันเคยถามเขาเป็นส่วนตัวว่าเขามีเพื่อนสนิทไหม เขาตอบว่า "ไม่มีเลย เขาไม่เคยรู้ว่าเพื่อนในห้องที่เขาอยู่เป็นยังไง เพราะเขาไม่สามารถมาเรียนตามเพื่อนได้ ถ้าไม่มีใครพามา" ดังนั้นฉันจึงจำเป็นต้องขอร้องให้นักเรียนที่ฉันคิดว่าไว้ใจมากที่สุดเป็นคนดูแลพาเพื่อนมาเรียนด้วยทุกครั้ง และบอกกฏในการเรียนร่วมกันในห้องว่า "หากเพื่อนนักเรียนพิเศษคนนี้ยังไม่มาเรียนครูก็จะไม่สามารถเริ่มการสอนได้ เวลาเช็คชื่อครูก็จะเช็คทุกคนขาด หากไม่มีใครยังไม่สนใจเพื่อนและให้เพื่อนเข้ากลุ่มด้วย" เป็นข้อตกลงที่มางครูและนักเรียนห้องนี้ทำการตกลงกันไว้เพราะฉันไม่อยากเห็นความแตกต่างในการเรียนแบบนี้ อยากให้ทุกๆคนรู้จักรับผิดชอบร่วมกันและอยากให้มองเพื่อนที่เป็นเด็กพิเศษนี้เป็นเหมือนเพื่อนคนปกติทั่วไปและสามารถอยู่ร่วมกันได้
