กลัวเกาะกรอบเก่า หลังจากพาน้องๆในทีมหน่วยจ่ายกลาง....ไปนำเสนอผลการพัฒนางาน น้องอ๋อย....พนักงานรายวัน ได้.เรียนรู้การนำเสนอผลการพัฒนางานด้วยงานวิจัย ในระดับจังหวัดและได้ไปต่อในระดับเขต การนำพาให้น้องๆได้เติบโตในโลกกว้าง ในวงวิชาการ คือการเรียนรู้ที่จะต่อยอดและพัฒนาความคิด ให้มากขึ้น และที่สำคัญเป็นการแบ่งปัน การถ่ายเท ความรู้ ให้เกิดความงอกงามเกิดการเรียนและรู้ในสิ่งที่เรายังไม่รู้ ด้วยบรรยากาศ ที่จัดขึ้นนี้ยังคง คละเคล้าความแข็งกร้าวทางวิชาการ ติดกรอบ ยังก่อให้เกิดความขยาดและหวาดกลัว สุมรุมเกาะกินในหัวใจ กับ คำว่า " วิจัย" ของคนหน้างาน ที่เป็นนักพัฒนางานหน้าใหม่ อย่างเราเรา ฉันตั้งข้อสังเกตว่า ผู้คนที่ตั้งใจ มาร่วมงานเพื่อเพียงหวังได้สัมผัสแง่งาม และบรรยากาศแห่ง การแบ่งปัน การเรียนรู้ ใหม่ๆ " สิ่งดีดี....ที่....ปราณีต อบอุ่น เปี่ยมสุข ละเมียดละไม แตกหน่อความคิด ได้อย่างทวีคูณ.....ในห้องแลกเปลี่ยนเรียนรู้ แต่กลับพบว่า ห้องแต่ละห้องโหลงเหลง ผู้คนค่อยๆเดินออกไปจากห้องประชุมทีละคน ทีละคน ความรู้สึกคงไม่แตกต่างกันนัก ท้ายสุด เหลือเพียง คนในหน่วยงานเดียวกันที่มาเชียร์การนำเสนอเท่านั้นเอง....คงพบกับบรรยากาศแบบเก่าๆสำหรับงานประชุมวิชาการ....
ไปนครฯ ที่ไหนอย่างไร กรุณาแจ้งข่าวนิดหนึ่งเพื่อคุยกับกัวหน้า ท่านสนใจจะได้ไปเรียนรู้ด้วย
ใช่ครับ...
น่าเสียดายมากครับ...
ผมก็เห็นเช่นเดียวกัน
จะเหลืออยู่เฉพาะผู้นำเสนอและอาจารย์วิพากษ์
อยากให้พวกเราเป็น
ขวดน้ำเปล่า...
เพื่อไปรับน้ำให้เต็ม
เสียดายงบประมาณนะครับ
การทำวิจัยเป็นเรื่องยาก (ยังทำไม่เสร็จ)
แต่หากมีคนที่เคยทำแล้ว
คอยเป็นพี่เลี้ยงให้คำปรึกษาตลอดเวลา
จะทำให้ง่ายขึ้น นะครับ