ผมและครอบครัวชอบดูหนังซีรี่ย์เกาหลีครับ โดยเฉพาะซี่รี่ย์ที่ย้อนยุค อย่างเรื่อง แดจังกึม และล่าสุด เรื่อง ทงอี จอมนางคู่บัลลังก์ http://drama.kapook.com/view26666.html

 

 

ผมดูจบแล้วครับ ก่อนที่ทีวีจะออกนำมาฉายครับ...

 

 

 

 

มีบทสนทนาหนึ่งที่ผมประทับใจ ซึ่งผมและภรรยาได้นำมาสอนต่อทิมดาบลูกชายของผมครับ

 

เป็นฉากที่ "องค์ชายยอนอิง" (ลูกชายของทงอี) ได้เดินทางไปฝากเนื้อฝากตัวเป็นลูกศิษย์ของอาจารย์ "คิมกูซอง" ซึ่งเป็นบัณฑิตผู้ปราดเปรื่องที่สุดแห่งยุค แต่ถูกปฏิเสธครั้งแล้วครั้งแล้ว...

 

 

เมื่อถูกองค์ชายตื้อมากขึ้นมากขึ้น อาจารย์ก็เริ่มใจอ่อน แต่ก่อนที่จะรับเป็นศิษย์ จึงได้ทดสอบสติปัญญาขององค์ชายเสียก่อน...

 

"มุ่งมั่นศึกษาหาความรู้ขนาดนี้ เพื่อจะทำอะไรในวันข้างหน้า" อาจารย์เริ่มซักถาม

 

"คิดจะทำอะไรเหรอ  ก็เพื่อแบ่งปันให้คนอื่นหรอกขอรับ" 

องค์ชายทรงตอบอย่างฉะฉาน

 

 

"แบ่งปันให้คนอื่นงั้นเหรอ...?"

 

"ขอรับ...เสด็จแม่บอกข้าไว้อย่างนี้เสมอ...ถ้าฟ้าประทานความสามารถที่มีค่าแก่ใครมา...แปลว่าฟ้านำความสามารถให้ใช้ชั่วคราว...ไม่ใช่ของตัวเจ้าเอง...จะต้องพยายามหมั่นศึกษา...แล้วนำความสามารถนี้ไปช่วยเหลือคนที่อ่อนแอกว่าและยากจนกว่าข้า...ข้าก็คิดว่า...สิ่งที่เสด็จแม่พูดถูกนะขอรับ... "

 

เมื่อได้ฟังเช่นนั้นอาจารย์จึงยอมรับองค์ชายยอนอิงเป็นศิษย์

 

และเมื่อผมและภรรยา...ได้ดูและชมบทสนทนาที่มีค่า...พวกเราจึงเพียรสั่งสอนให้ลูกชายมีความคิดและความเชื่อดังกล่าวนั้นด้วย...

 

พระพุทธเจ้าตรัสว่า...การเกิดเป็นทุกข์

 

แต่สำหรับผม การที่เราเกิดมาแล้ว... ไม่แบ่งปันและช่วยเหลือต่อคนอื่นที่เดือดร้อนและด้อยกว่าเรา ...นับเป็นทุกข์ยิ่งกว่า...