บ้านเรามีควายเผือกสองตัวครับ ไอ้สำลี กับอีเผือก ..ผมได้ขี่ไอ้สำลีตอนที่ผมพอจะจำความได้เท่านั้น   ตอนนั้นมันอายุมากแล้ว  รู้สึกว่ามันจะไปตายที่แก่งคอย   เพราะช่วงเวลาที่บ้านเป็นหน้าน้ำ  น้ำท่วมใต้ถุนบ้านแถวบ้านเราก็ต้องเอาควายหนีน้ำท่วมไปไว้ที่แก่งคอย    อีเผือกนี่น่าจะเป็นลูกไอ้สำลีผมเห็นมันตั้งแต่เป็นลูกแหง่..น้องอีเผือกอีกตัวก็อีดำ  หลังจากอีปริกแม่มันตาย  คอกเราก็มีควายตัวเมียสองตัว ตัวผู้สามตัว พอเริ่มเป็นสาวก็ต้อง “สนตะพาย” เพื่อให้ควบคุมง่ายและจะต้องเริ่มฝึกให้ทำตามคำสั่งเพื่อใช้งานต่อไป  ผมยังจำติดตามาจนทุกวันนี้  ตอนลุง เอาไม้ไผ่ขนาดสักหัวแม่มือปลายแหลมยาวประมาณหนึ่งคืบปลายด้านหนึ่งผูกเชือก แล้วแทงเข้าไปในจมูกอีดำ เพื่อสนตะพายมัน เห็นแล้วหวาดเสียวจริง ๆ !!!...จากนั้นก็เอาเชือกร้อยจมูกอ้อมไปใต้ใบหูมันปลายเชือกผูกกันไว้ตรงท้ายทอยเป็นเงื่อนให้แน่นไม่ให้หลุด   เชือกตะพายเส้นนี้แหละครับที่จะใช้บังคับมันให้ทำตามคำสั่งเรา   สำหรับเชือกอีกเส้นหนึ่งคล้ายสร้อยคอนั้นก็จะเป็นส่วนช่วยเสริมให้การบังคับตามคำสั่งง่ายขึ้นและเผื่อไว้หากเชือกตะพายขาดเชือกเส้นนี้ก็ยังช่วยให้ควบคุมมันได้..

                               ภาพจากอินเตอร์เนต

        พอสนตะพายมันแล้วเด็กเลี้ยงควายอย่างผมก็สบายขึ้นมากเลย วันใหนไม่ได้ปล่อยออกกลางทุ่งก็เอาเชือกยาวสักหน่อยล่ามมันไว้ให้กินหญ้าหน้าบ้าน    เพราะถ้ายังไม่สนตะพาย  มันก็จะเดินเพ่นพ่านไปทั่วไม่รู้จะควบคุมมันอย่างไร  บางทีก็แอบเข้าไปกินพืชผักสวนครัวที่ป้าปลูกไว้ที่ริมคลองหน้าบ้าน       ควายไม่สนตะพายนี่ถ้ามันดื้อละก็เอาไม่อยู่เลยครับ...ขอบคุณที่เข้ามาอ่านครับ...