“คิดถึงบ้านจัง” คือ ความรู้สึกลึกๆ ภายในใจที่ฉันบอกกับตัวเองอยู่เสมอ

 

 

 

54

ฉันพลัดพรากจากบ้านมาตั้งแต่ยังเยาว์วัย

หลายปีแล้วที่ฉันต้องเดินทางคนเดียว

และใช้ชีวิตอยู่อย่างโดดเดี่ยวตามลำพัง

“คิดถึงบ้านจัง”

คือ ความรู้สึกลึกๆ ภายในใจที่ฉันบอกกับตัวเองอยู่เสมอ

คิดถึงพ่อแม่....ที่แก่ชรา และสังขารเริ่มจะร่วงโรยไปตามกาลเวลา

คิดถึงน้องๆ.....ที่ฉันเคยอุ้ม โอบกอด และเช็ดน้ำตาให้ในยามที่พวกเขาร้องไห้ตอนเป็นเด็กๆ

คิดถึงเพื่อนๆ.....ที่เคยเล่นซุกซนด้วยกันในวัยเยาว์ และอีกหลายคนที่ผูกพันในยามที่ฉันเติบใหญ่

และคิดถึงคนที่ฉันรัก.....ทุกๆ คน ที่คอยห่วงใยและให้กำลังใจฉันเสมอมา

ในยามที่ฉันคิดถึงพวกเขาทั้งหมด

ฉันชอบมองไปที่ดวงจันทร์และดวงดาวที่ส่องสว่างอยู่บนฟากฟ้า

ฉันคอยภาวนาอธิษฐาน.....

ขอให้พวกเขาทุกๆ คน จงมีแต่ความสุข มีสุขภาพแข็งแรง และประสบพบเจอแต่สิ่งที่ดีๆ ตลอดเวลา

คิดถึงน่ะ..... คิดถึงจัง

แล้ววันหนึ่ง......ฉันจะกลับไป

 

(นิวเดลี  อินเดีย / คิมหันตฤดู, พ.ศ.2542)

 

 


  

 เชิญชวนฟังเพลง "แสงเดือนถามข่าว  แสงดาวนำทาง" ด้วยกันนะครับ

  http://luktungmusiconline.exteen.com/20090527/mv-4