บทกวีจากภาพของบล็อกเกอร์ข้างบ้าน จากบันทึกนี้
..ทุกนาทีของชีวิต ทุกข์สุขลิขิตจากไหน
หัวเราะร่ำไห้ระคนไป ยากง่ายแก้ไขที่เงื่อนปม
รับเข้าจิตใจปรุงแต่ง ผสมเหตุแห่งความคิดจิตบ่ม
ห้อมล้อมกัลยาณมิตรสังคม หล่อหลอมสั่งสมคนดี
ทุกนาทีของชีวิต ทุกข์สุขลิขิตจากไหน
เย็นนิ่งทบทวนเบื้องใน สำแดงจากสาส์นใจเอง
เช้าค่อนสาย วันหนึ่ง
ขอขอบคุณ น้องเอก หยิบยืมภาพก่อนแล้วตามไปขอค่ะ
ชอบมากๆเลยครับ
กวีบทนี้ มีความหมาย ชอบจังเลยค่ะพี่หมอเล็ก
นึกได้ว่า เข้ากันกับวันนี้ วันท่านสุนทรภู่ พอดีค่ะ
ไม่ได้ร่ายกลอนนานแล้ว ขอบคุณพี่หมอเล็กค่ะ
กลับมาอ่านอย่างนิ่งๆอีกครั้งแล้วรู้สึกว่างดงามมากๆครับพี่เล็กต้องขอบคุณมากๆครับที่เพิ่มมูลค่าให้ภาพของผม
กลับมาอ่านอย่างนิ่งๆอีกครั้งแล้วรู้สึกว่างดงามมากๆครับพี่เล็กต้องขอบคุณมากๆครับที่เพิ่มมูลค่าให้ภาพของผม
มาเยี่ยมชมกันและอ่านกลอน
บางครั้งหนาวบางครั้งร้อน
และได้กลอนช่วยบรรเทา
กับภาพที่โดนใจ ห้าวินาทีก็เขียนได้สอง-สามบทแล้ว
ต้องไม่เกร็งด้วย
ไม่เหมือนงานชิ้นที่น้องเอก โดนพี่ปรึกษา ถามและบ่น
นั่นน่ะ สอง-สามสัปดาห์เชียวล่ะ