งานคือชีวิต

    ต้นไม้พูดได้

    งานคือชีวิต ชีวิตคืองาน บันดาลสุข

ทำงานให้สนุก เป็นสุขเมื่อทำงาน ...

     เริ่มต้นเขียนป้ายแรกของปีการศึกษา ๒๕๕๔ เป็นข้อความสั้นๆ แต่ก็เหนื่อยเอาการเพราะเขียนช้าและต้องการให้สวย แต่ก็ไม่สวย

     ครูที่โรงเรียนบอกว่า ลายมือ ผอ.อ่านง่าย ดูสบายตา ครูคงให้กำลังใจ ผอ.เลยลงมือเขียนต่ออีกสิบกว่าป้าย อย่างไม่ย่อท้อ ถ้าไปจ้างเขาคงสวยกว่านี้และใช้เงินมิใช่น้อย

    โครงการบ้านเล็กในป่าใหญ่ มีกิจกรรมทำป้ายคำคม คำขวัญ ปรัชญา คติพจน์ สุภาษิต ติดตามต้นไม้ อย่างน้อยต้นไม้ก็ได้ช่วยสอนภาษาให้นักเรียน บางครั้งก็อยากใช้คำว่า "ต้นไม้พูดได้" พูดออกมาเป็นข้อเขียนที่มีความหมาย

   ไม้ที่ใช้เขียนป้ายข้อความ ผู้ปกครองนำมาให้ คงเห็นว่าป้ายเก่าที่มีอยู่  ติดไว้ ๒ ปีแล้ว ได้ผุพังไปตามเวลา ส่วนต้นไม้ผมเลือกติดเฉพาะต้นไม้ใหญ่ ที่คงทนแข็งแรง ไม่กล้าติดต้นเล็ก เพราะเวลาตอกตะปูแล้วรู้สึกสงสาร

    คุณครูอยากให้เขียนพุทธภาษิต  ออกแนวบาลีที่เด็กควรจะได้ฝึกอ่าน เป็นการสอนใจด้วย ผมจัดให้...ยังเว เสวะติ ตาพิโร  คบคนเช่นไร ย่อมเป็นเช่นคนนั้น...อัตตา หิ ปะระมัง ปิโย  ตนแลเป็นที่รักอย่างยิ่ง.......ทะยัสสะ สะทิสี วาจา คำพูดบอกให้รู้ถึงหัวใจ..ฯลฯ

    ป้ายส่วนใหญ่ จะสอนให้นักเรียนเป็นคนดี และมีจิตสำนึกด้านสิ่งแวดล้อม อาทิ

    เด็กดีไม่ดื้อ เด็กดื้อไม่ดี

    ตั้งใจเรียน..โตขึ้นจะได้ไม่ลำบาก

    แย้..ของหนูช่วยกันดูแล (ที่โรงเรียนแย้เยอะ)

    รักน้ำรักปลา ร่วมพัฒนาสิ่งแวดล้อม

    สอนผู้ปกครองก็มี เช่น อยากให้ลูกดี ต้องทำดีให้ลูกดู...ทำดีเพื่อลูก ทำถูกเพื่อหลาน ..การทำงาน คือ การปฏิบัติธรรม..ความทุกข์ที่เกินทน จะหลอมคนให้ทนทาน...

    ต้นไม้พูดได้ไปหลายต้น จนมาถึงป้ายสุดท้าย ที่จะเขียนในปีการศึกษา ๒๕๕๔  อันนี้สอนตัวเอง เตือนตัวเอง ตั้งใจจะติดที่ต้นไม้ใกล้ๆตา

   "ยิ้มสู้กับงานหนัก อุปสรรค คืออาหารเสริม"

    เขียนเสร็จอ่านดูแล้ว..มีแรง...ทำงานไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยเลย