19มิย.54 03.30 น.
ก็ต้องยินดี...กับคนที่เขามีความสุขยิ้มเต็มหน้า.....
จำไว้น่ะค่ะลูกหลาน....คำโปราณเขาสอนไว้.." ใจคนยากแท้หยั้งถึง..จริงๆ"
ยินดี....ยินดี...
.......แล้วสอนว่าอย่าไว้ใจมนุษย์.....มันแสนสุดลึกล้ำเหนือกำหนด.....
แม้นเถาวย์วัลย์ผันเกี่ยวที่เลี้ยวลดก็...ก็ไม่คดเหมือนหนึ่งในน้ำใจคน.....
ความรัก....ความดีของคน.....ไม่สามารถเปลี่ยนสันดานดิบในเนื้อแท้ใจคนได้
เลย.......
คืนนี้ความจริงตั้งใจจะเขียนบันทึกเล่าเกี่ยวคนไข้รายหนึ่งซึ้งก่อนขึ้นเวรตอนเที่ยคืน
ได้แวะไปเยี่ยมมาที่ตึก ICU med รู้สึกหดหู่พออยู่แล้ว...ได้แต่บอกว่า.."...ถ้าไม่
ไหวแล้วก็หลับเถอะ..บันเทิงพี่ว่าเราทรมานมากแล้ว...สิ่งที่รู้ว่าบันเทิงรับรู้คือเห็น
น้ำตาไหลจากตาข้างซ้าย...ก่อนที่บันเทิงจะแย่ไม่รู้สึกตัวจะใส่ท่อช่วยหายใจ
น้องๆที่ตึกบอกว่าบันเทิงเรียกหาแต่พี่แก้ม....(เขาคงมีอะไรจะบอก...ด้วยไม่อยู่ไป
รับลูกที่หาดใหญ่...)...วันนี้ขึ้เวรมาเลยรู้สึกหดหู่มากๆ...แล้วตัวเองก็หาเรื่องทำร้าย
ตัวเองให้หดหู่มากขึ้นไปอีก...เมื่อเข้าไปดูเว็บบ้างเว๊บ...ซึ้งเพื่อนก็ขอร้องว่าอย่าเข้า
ไปเลยเข้าไปก็รู้สึกแย่เปล่าๆ...มันเป็นเรื่องจริงจริงๆที่คนอื่นสามารถทำร้ายเราได้
โดยการแทงเราด้วยมีดเล่มเดียวแผลเดียว....แต่ตัวเราเองกลับดึงมีดเล่มนั้นจวง
แทงตัวเองอีกนับครั้งไม่ถ้วน.....รู้สึกปวดหัวขึ้นมา....คิดว่าพรุ่งนี้จะทำอะไรให้ลูก
ก่อนจะไปส่งเขาดีกว่าน่ะ....ไปดูรูปดอกกุหลาบสีขาวดีกว่าใจจะได้สบายขึ้น
แล้วจะมาเล่าเรื่องวีรกรรมของบันเทิงคนไข้ที่ทุกคนในตึกอายุรกรรมได้แต่ส่ายหน้า
ฤทธิ์เดชเขาเยอะแต่ตอนนี้ได้แต่สงสารเขาจริงๆ.....ได้แต่ภาวนาให้เจ้ากรรมนาย
เวรเขาอโหสิกรรมให้เขาจะได้ไม่ต้องทรมานอีก...ขอภาวนาความดีที่ทำพอมีบ้าง
ขออุทิศผลบุญแด่บันเทิงให้หมดเวรหมดกรรมเสียที่....พี่ก็ช่วยเธอได้แค่นี่จริงๆ
บันเทิง.....ไม่ไหวแล้วก็หลับเสีย.......
ตี4 แล้ว04.10 น.ไปเตรียมยาให้คนไข้ดีกว่า.....บายๆๆๆๆ
