เมื่อไหร่หมู่เมฆบนฟ้าจะปราณี โปรยหยาดน้ำที่ฉ่ำเย็น.

ดึกแล้วทั้งหมู่บ้านเงียบสงัด ได้ยินเสียงหริ่งเรไรอยู่บ้าง   แสงไฟตามซอยส่งแสงลงมาลูบไล้ต้นไม้ให้เกิดเงาเบื้องล่าง...

ต้นไม้ที่ช่วงเย็นเหล่าหมู่นกส่งเสียงร้องเรียกกันเพื่อเข้ารังนอน พวกมันคงนอนหลับกันแล้วสินะ...

...และเช้าตรู่พวกมันก็คงจะส่งเสียงร้องปลุกกันเพื่ออกไปหากินเหมือนทุกๆวัน

อากาศร้อนอบอ้าวไร้สายลมพัดโบกโบยของดึกคืนนี้ ท้องฟ้าหมู่เมฆรอรวมกลุ่มเพื่อจะกลายเป็นหยาดฝน เพื่อพรมโลกให้หายร้อน...

ดึกแล้ว ท่ามกลางความเงียบสงัด ความร้อนอบอ้าวที่ไร้ซึ่งสายลม

เมื่อไหร่หมู่เมฆบนฟ้าจะปราณี โปรยหยาดน้ำที่ฉ่ำเย็น...

ดึกแล้ว...