มีกี่คนที่ทำให้คุณอยากจะพูดคำนี้กับพวกเขา .. คำ "ขอบคุณ"

ในชีวิตของคนเรา มีโอกาสได้พบเจอผู้คนมากมาย ทั้งที่เดินสวนกันผ่านกันไปมา ทั้งที่หยุดแวะทักทาย และคนที่รู้จักสนิทสนม

มีใครเคยนับบ้างว่า ในชีวิตของเรา ได้พบเจอผู้คนมาแล้วเท่าไหร่ แล้วมีกี่คนกันที่ทำให้คุณอยากจะพูดคำนี้กับพวกเขา ... คำว่า "ขอบคุณ"


คนแรก.. ฉันคิดว่าแค่คำ "ขอบคุณ" มันก็คงไม่เพียงพอต่อความเสียสละที่ท่านมีให้ แม้ว่าฉันจะไม่ได้เติบโตมากับทั้งคุณพ่อและคุณแม่ แต่ฉันก็ไม่เคยนึกโกรธท่านแม้แต่น้อย ฉันกลับสำนึกถึงพระคุณของท่านมากกว่า เพราะฉันรู้ดีว่า กว่าที่ฉันจะลืมตาออกมามองดูโลกที่วุ่นวายใบนี้ได้ ท่านต้องลำบากมากแค่ไหน

ขอบคุณนะคะ คุณพ่อและคุณแม่ที่รัก

 

ถัดจากผู้ให้กำเนิด ฉันอยากจะพูดคำนี้กับท่านมาก ๆ ท่านเป็นคนดูแลฉันตั้งแต่เล็ก ๆ แม้บางครั้งฉันจะเกิดความน้อยใจไปบ้าง แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าฉันไม่ได้รักท่าน วันนี้อาจจะสายไปที่ฉันจะบอกกับท่านว่า "ขอบคุณ" แต่ตลอดเวลาที่ผ่านมา ฉันไม่เคยลืมที่จะบอก "รัก" กับท่าน

ขอบคุณค่ะ คุณย่า

 

แต่คนสำคัญที่สุดในชีวิตของฉัน กลับเป็นคนที่อยู่ห่างฉันมาก เราแทบไม่ได้เจอกัน ไม่ได้คุยกัน แต่ทุกครั้งที่ฉันมีปัญหา ผู้หญิงคนนี้เป็นคนแรกที่พร้อมจะอยู่เคียงข้างฉัน ถ้าไม่มีคนคนนี้ วันนี้ก็อาจจะไม่มีฉันก็เป็นได้

ขอบคุณค่ะ คุณน้า (หนูรักน้าที่สุด รู้ใช่มั๊ยคะ)


 

นอกจากคนในครอบครัวแล้ว คนที่ในชีวิตนี้ฉันรู้สึกอยากพูดคำว่า "ขอบคุณ" กับเขาเหลือเกินคือ คนที่เคยอยู่เคียงข้างฉันตลอดระยะเวลา 7 ปี

พี่ไม่เคยทำให้หนูต้องทุกข์ใจ คอยดูแลและอยู่เคียงข้างหนูตลอดเวลา บางครั้งแค่พี่มองตาหนู พี่ก็รู้ว่าหนูรู้สึกยังไง ต้องการอะไร หนูเจ็บ หนูปวด พี่ไม่เคยเพิกเฉย จนบางครั้งหนูรู้สึกว่า ที่หนูทำกับพี่ มันเลวร้ายเหลือเกิน "ขอโทษ" นะคะ กับสิ่งที่หนูทำลงไป และ "ขอบคุณ" ความรักทั้งหมดที่พี่มีให้กับหนู 

ขอบคุณค่ะ พี่อุ๋ย


และถ้าพูดถึงเพื่อนร่วมทาง คนที่ฉันจะลืม "ขอบคุณ" ไม่ได้เลยคือ  "เจ้าอ้วน"

กว่า 3 ปีที่ได้ร่วมทางเดินเดียวกัน พี่จำไม่ได้ว่ามีครั้งไหนที่เราทะเลาะกันหรือเปล่า เพราะสำหรับพี่ เรามักจะทำให้พี่ยิ้มได้เสมอ พี่รู้สึกเหมือนเรามาเติมเต็มให้กัน เราเติมในส่วนที่พี่ขาด และพี่ก็เติมในส่วนที่เราขาด หลายคนสงสัยในความสัมพันธ์ของเรา พี่เองก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันเรียกว่าอะไร แต่นั่นก็ไม่สำคัญหรอก เพราะพี่รู้ว่า แค่นี้พี่ก็มีความสุขแล้ว เสียดายที่ระยะห่างของเรามันกว้างมากไป แต่พี่ไม่เคยเสียใจสำหรับเวลาที่ผ่านมา

ขอบคุณครับ เจ้าอ้วนของพี่

 

มิตรภาพบนอินเทอร์เน็ต ใครว่ามันบอบบาง

ฉันโชคดีที่ได้เจอเพื่อน ๆ กลุ่มนี้ การโคจรมาพบกันของพวกเรา ฉันเชื่อว่ามันเป็นพรหมลิขิต

สิ่งหนึ่งที่อยากจะบอกคือ "เพื่อน" ไม่ได้วัดกันที่ฐานะ "เพื่อน" ไม่ได้วัดกันที่หน้าตา "เพื่อน" ไม่ได้วัดกันที่อายุ แต่ "เพื่อน" มันวัดกันที่ใจ

ความจริงใจที่เราได้รับจากทุกคน เพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ แก๊งค์ 3 Kim "ขอบคุณ" ที่ทำให้รู้ความหมายของคำว่า "เพื่อน"

ขอบคุณมากนะ "เพื่อน"

 

"มีความแตกต่างอยู่มากระหว่าง การแก่ตัวลงกับการเติบโตขึ้น" ขอบคุณ "การศึกษา" ที่ทำให้ฉันรู้ถึงข้อแตกต่างนั้น

ขอบคุณ ครู อาจารย์ และผู้ที่มอบความรู้ ชี้ทางสว่างให้กับฉันทุกคนค่ะ

 

เคยคิดถามตัวเองบ้างมั๊ยว่า "โอกาส" เข้ามาหาเราบ่อยแค่ไหน .. ฉันก็ไม่รู้เหมือนนะ เพราะบางครั้งฉันมองว่ามันเป็น "ความบังเอิญ"

แต่วันนี้ฉันรู้แล้วหล่ะว่า "ความบังเอิญ" มันไม่มีหรอก มันมีแต่ "โอกาส" เพียงแค่เรากล้าที่จะเดินเข้าไปหา "โอกาส" เราอาจจะได้เจอสิ่งที่ดีที่สุดก็เป็นได้

ขอบคุณนะจ๊ะ "โอกาส" ที่เข้ามาในชีวิตฉัน

 

ครั้งหนึ่งบนเส้นทางชีวิต ทุกคนคงได้พบเจอ "อุปสรรค" กันมาบ้าง แน่นอนว่าฉันก็เป็นคนหนึ่งที่ไม่ได้พบเจอเจ้าอุปสรรคแค่ครั้งเดียว เมื่อไหร่ก็ตามที่เราลืมนึกถึงมัน มันก็จะแอบย่องมาทักทายเราทันที เหมือนจะบอกว่า ชีวิตเราจะขาดอุปสรรคไปไม่ได้นะ

"มนุษย์แท้จริงแล้วไม่ได้โตด้วยอาหาร แต่โตได้ด้วยความยากลำบาก"

ขอบคุณ "อุปสรรค" ที่ช่วยเป็นบททดสอบ ทำให้ฉันเรียนรู้ และเติบโตขึ้น

 

สุดท้าย.. ฉันอยากจะขอบคุณกับทุกสิ่งที่อยู่รอบตัวฉัน ไม่ว่าจะเป็นผู้คนที่ผ่านไปมา แสงแดดอ่อน ๆ ยามเช้า ท้องฟ้าสีส้มยามเย็น แผ่นดินทองแผ่นดินไทย และพระมหากษัตริย์ผู้เป็นที่รักยิ่งของปวงชนชาวไทยทั้งแผ่นดิน

ขอบคุณ "รอยยิ้ม" ที่ช่วยจรรโลงโลกให้น่าอยู่ยิ่งขึ้น