ห้องเรียนพ่อแม่

ท่านผู้อ่านคงเคยได้ยินบ้างเกี่ยวกับห้องเรียนพ่อแม่นะครับ เนื่องจากมีหลายองค์กรที่ดำเนินการจัดกิจกรรมในลักษณะดังกล่าวให้พ่อแม่ได้มีส่วนร่วมในการเรียนรู้ของลูก แต่สำหรับพ่อแม่โรงเรียนวนิษา คงคุ้นชินกับคำๆ นี้เนื่องจากกิจกรรมในลักษณะดังกล่าวได้มีการจัดมาโดยต่อเนื่อง ผมจำได้ก็ตอนที่พาลูกคนโตเข้าโรงเรียนนี้ ก็มีกิจกรรมนี้แล้วครับ สำหรับที่โรงเรียนนี้โดย concept ก็คือให้พ่อแม่ได้รับทราบแนวทางการเรียนและการพัฒนาของเด็ก โดยในแต่ละครั้งทางโรงเรียนก็จะเชิญวิทยากรในด้านต่างๆ มาให้ความรู้ ที่น่าสนใจมากครั้งหนึ่งก็คือปลายปีการศึกษาที่แล้วทางโรงเรียนได้เชิญ คุณศิริวัฒน์ วรเวทวุฒิ หรือศิริวัฒน์ แซนด์วิช มาพูด ฟังดูแล้วไม่น่าจะเกี่ยวใช่ไหมครับ แต่หัวข้อที่อยากให้คุณศิริวัฒน์เล่าในครั้งนั้นก็คือเขาเลี้ยงลูกอย่างไรในภาวะที่คับขันของชีวิต คือในช่วงที่โดนภาวะเศรษฐกิจเล่นงาน และต่อจากนั้นเขามีการบ่มเพาะหรือปลูกฝังลูกๆ อย่างไรในการดำเนินชีวิต

คุณศิริวัฒน์เล่าว่าช่วงนั้นเป็นช่วงที่หนักที่สุดในชีวิตก็ว่าได้ ไหนจะเรื่องลูกเรื่องงานที่รับผิดชอบรวมทั้งเรื่องลูกน้องที่ต้องดูแลด้วย สำหรับเรื่องลูก คุณศิริวัฒน์เล่าว่าก็ต้องบอกความจริงให้ลูกได้รู้ และเตรียมรับสภาพ การขายแซนด์วิชก็เช่นกันเมื่อลูกๆ โตขึ้นบ้างแล้วก็ต้องช่วยพ่อแม่ ประโยคเด็ดประโยคหนึ่งก็คือ ถ้าพ่ออยากจะลำบากก็เลี้ยงลูกให้สบาย แต่ถ้าพ่อแม่อยากสบายก็ต้องเลี้ยงลูกให้ลำบาก คุณศิริวัฒน์เล่าว่าเอาแซนด์วิชไปขายที่ไหนก็ตามต้องเอาลูกไปด้วย ไปช่วยกันแบกถาด ไปช่วยกันขาย ให้ลูกได้ทราบว่าพ่อแม่ทำอะไร ต้องลำบากแค่ไหนถึงได้มา แล้วเขาจะได้รู้และตระหนักถึงความสำคัญของการทำงาน และการใช้เงิน

ผมว่าเราได้คิดอะไรหลายอย่างเลยครับ สำหรับพ่อแม่แล้วการอุ้มชูเลี้ยงดูเขานั้นเป็นสิ่งที่เราหลีกเลี่ยงไม่ได้ก็แหมลูกทั้งคนนะครับ ใช่ไหมครับ แต่การอุ้มชูก็ต้องตามมาด้วยความรับผิดชอบด้วยนะครับ คือให้เขารู้ว่า limit หรือข้อจำกัดอยู่ที่ไหน เอาง่ายๆ ก็ต้องให้เขารู้จักรับผิดชอบตัวเองก่อน และต่อๆ ไปค่อยรับผิดชอบส่วนรวม หรือครอบครัว ในวัยที่เหมาะสมด้วยนะครับ เป็นต้นครับ ถ้าเราเริ่มต้นอย่างนี้ได้ ผมว่าลูกๆ เราไปรอดแน่นอนครับ