วันจันทร์เริ่มต้นกับสัปดาห์ใหม่ ซึ่งเป็นวันที่ห้าของการฝึกสอนวันนี้มีภาระหน้าที่ในการสอนอยู่ 3 คาบคือ ชั้น ม.4/3 ม.4/6 และ ม.4/9

ยังคงจำได้ไม่ลืมเลย ห้องที่ด่าผมวันก่อนคือห้อว 4/3 ซึ่งวันนี้ตื่นเต้นเหมือนกันไม่รู้ว่าจะโดนยังเดิมหรือเปล่า

แต่วันนี้ผมก็ใช้กฏและข้อตกลงระหว่างเรียนมาใช้เหมือนเิิดิม และไม่ลืมที่จะหยอดรอยยิ้ม ความรู้ประสบการณ์และเสียงหัวเราะให้กับนักเรียน ซึ่งเมื่อถึงการสอนจริง ๆ ทุกอย่างก็ผ่านไปได้ด้วยดี

แต่ก๋อนผมจะเข้าสอนวันนี้มีภาระหน้าที่ๆ รับผิดชอบจากครูพี่เลี้ยงคือการกรอกทะเบียนประวัตินักเรียนที่เข้ามาเรียนใหม่ในโรงเรียนสันป่าตอง โดยรับผิดชอบกรอกชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ตั้งแต่ห้อง 1 ถึง ห้อง 10

และแล้วเวลาการสอนก็มาถึง 12.40 น.เวลาที่ผมจะได้ทำการสอนกับนักเรียนชั้น ม.4/3 ซึ่งการเรียนการสอนก็ผ่านไปได้ด้วยดี ซึ่งวันนี้ได้สอนเรื่องของ บุคลากรคอมพิวเตอร์ ซึ่งเป็นองค์ประกอบหนึ่งที่สำคัญของระบบสารสนเทศ

นักเรียนจะตั้งใจฟังมากเวลาที่เรา เล่าประสบการณ์การทำงาานหรือเล่าประวัติบุคคลที่มีความสำคัญของคอมพิวเตอร์ให้ฟัง นักเรียนก็จะตั้งใจฟังและทำการซักถามอาการหรือปัญหาคอมพิวเตอร์ที่นักเรียนอยากรู้และสอบถาม ซึ่งเราก็ได้ถ่ายทอดความรู้และประสบการณ์มากมาย วันนี้การเรียนการสอนเป็นไปอย่างสนุก

นักเรียนมีส่วนร่วมในการตอบคำถามและกล้าที่จะถามคำถามที่เขาสงสัยมากขึ้น ซึ่งแตกต่างจากอาทิตย์แรกที่ทำการสอน

และในชั้น ม.4/6 และ ม.4/9 ก็เป็นเช่นเดียวกัน

แต่ในทั้งสามห้องที่สอนมานี้จะมีปัญหาเรื่องสำคัญที่จะบ่นให้ฟังทุกวันและรู้สึกว่าพวกเขามีปมด้อยคือการแยกชั้นห้องเรียน ซึ่งสามห้องนี้จะบ่นน้อยใจอยู่เสมอว่าห้อง 1 เป็นห้องที่เก่งและได้รับโอกาสในการเรียนที่ดีกว่า เช่น การซ่อมบำรุงคอมพิวเตอร์ ห้อง 1 จะได้เรียนห้องเดียวแต่อีก 9 ห้องไม่ได้เรียน

ซึ่งพอได้ยินปัญหานี้แล้วก็เกิดความรู้สึกตกใจเหมือนกันว่าทำไมมาแบ่งแยกความรู้ของเด็กเป็นแบบนี้ ผมก็ยังคิดไม่ออกและไม่กล้าที่จะถามครูพี่เลี้ยงเหมือนกัน เพราะกลัวว่าจะไปก้าวก่ายหน้าที่ของเขา

ซึ่งผมก็ได้แค่พูดปลอบใจให้เขาคิดในทางทีดีได้เท่านั้น แต่ความจริงแล้วผมรู้ว่าเขาน้อยใจและเสียดายโอกาสที่จะได้เรียนรู้อะไรเพิ่มเติมจากคอมพิวเตอร์

ผมอยากให้เด็กทุกห้องได้รับโอกาสที่เท่าเทียมกันแต่ผมก็ไม่รู้จะหาวิธีการใดมาช่วยเหลือเด็กให้เขาได้รับโอกาสที่เท่ากัน

....6 มิ.ย 54