ความหลง

นีนาถ
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ
Confusion

 

 

ความหลง แนวหนึ่งนั้น        ว่าผู้อื่นคือเฮา

ว่าเขา กินของหวาน            ดั่งเฮาแลงเซ้า

ว่าเขา ฟังเพลงเศร้า            คือเฮายามค่ำ

หลงว่า เขาเบิ่งฟ้า               แล้วฝันคล้ายดั่งเฮา

 

Salt Lake City, 19 May 2011

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน กวีสี่แถว



ความเห็น (16)

เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับ

ความคิดที่ว่าคนอื่นเหมือนตนเองมีอยู่ครับ เป็นความคิดที่เอาความรู้สึกของตนไปคิดว่าน่าจะอย่างโน้นอย่างนี้ ทำให้ลุ่มหลงไปได้

ดีมากครับยิ่งสำนวนทางอีสาน กลอนทางอีสานสั้น ๆ และมีความหมายลึกซึ้งครับ เคยอ่านตอนเรียนภาษาถิ่นอีสาน เสียวสวาด อักษรไทยน้อย ก็พอรำลึกได้บ้าง

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะอาจารย์เสน่ห์

ขอบคุณนะคะที่แวะเข้ามาเยี่ยม...

ดีใจที่อาจารย์ติดตาม...เสียวสวาดอ่านหมดทุกตอนหรือยังคะ

ช่วยกันอนุรักษ์ภาษาถิ่นนะคะ

โชคดีค่ะ..

เขียนเมื่อ 

ขอบใจน้องบวร น้องบุษยมาศ และอาจารย์เสน่ห์ สำหรับดอกไม้กำลังใจค่ะ

ฮักแพง

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะพี่นีนาถ

  • ฮักแพงคืกันค่ะพี่

เขียนเมื่อ 

สบายดีน้องคุณยาย

ขอบใจหลายๆ สำหรับดอกกุหลาบงามๆ....ตอนนี้ทางบ้านเอื้อยฝนตกบ่ขาด...บ่ต้องฮดน้ำยากเลย...ย้านแต่ว่ากุหลาบจะ..สำลักน้ำนั่นแล้ว...อยู่ดีมีแฮงเด้อ

ฮักแพงเสมอ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับ

เสียวสวาด อ่านเมื่อ 27 - 28 ปีมาแล้ว จำไม่ได้แล้วว่าจบหรือไม่ แต่ชอบคำสำนวนที่สั้น ความหมายดี คิดว่าภาษาก็บ่งบอกบุคลิกของคนถิ่นได้ ผมก็พูดภาษาถิ่น(ไทยยวน) ก็พอรู้ความหมายบ้างบางคำครับ ก็อ่านบล็อกของคุณนีนาถ นี่แหละครับ

โชคดีนะครับ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ อาจารย์

ขอบคุณอาจารย์มากๆนะคะที่ให้กำลังใจ..คิดว่าคงจะคนรุ่นราวคราวเดียวกันนะคะ...นีนาถพูดภาษาถิ่น "ลาวอีสาน-อุบลราชธานี"ค่ะ

ตอนนี้ก็ยังพูดภาษานี้อยู่นะคะ..เวลากลับมาบ้าน (พ่อบ้านเป็นคนเวียงจันทน์)..อยู่ที่ทำงานต้องใช้ภาษาอังกฤษ

ขอถามกลับนะคะว่า ไทยยวนคือ...ญวณเวียตนาม.ใช่มั้ยคะ...หรือว่าคือ "ลาวพวน" แต่นีนาถเข้าใจว่าน่าจะเป็นน "ลาวพวน"..อธิบายด้วยนะ...ขอบคุณมากค่ะ...อย่าลืมช่วยกันอนุรักษ์ภาษาดั้งเดิมของบรรพบุรุษก็แล้วกันนะคะ...

เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับ

ไทยยวน ตามประวัติศาสตร์บอกว่าเป็นไทยทางภาคเหนือ (โยนก) ที่ถูกกวาดต้อนมาตั้งแต่สมัย ร.1 มาอยู่ที่สระบุรี (เสาไห้) และอีกกลุ่มหนึ่งไว้ที่ราชบุรี (คูบัว) ปัจจุบันมีศูนย์วัฒนธรรมไทยวนอยู่ที่ตำบลต้นตาล อำเภอเสาไห้ ซึ่งมีกิจกรรมอยู่บ่อย ๆ

ที่สระบุรีมีชาวลาวพวน อยู่ที่ อำเภอหนองโดน (บ้านกลับ) เมื่อสมัยผมสอนอยู่หนองโดนยังจำคำติดปากอยู่คำหนึ่ง คือ "ไป เก้อ เล่อะ"

เดี๋ยวนี้ก็ไม่แน่ใจว่าหมายความว่าอะไร สระบุรีมีกลุ่มคนที่พูดภาษาลาวหลายอำเภอ

ครับ อีก 3 - 4 ปี คงมีเวลาอ่าน พูด คุย เขียนเรื่องเกี่ยวกับภาษาถิ่นมากขึ้น

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ

ขอบคุณอาจารย์มากๆ สำหรับคำตอบ

อำเภอหนองโดน เคยไปตั้งแต่สมัยเป็นกิ่งอำเภอ...ไปเที่ยวบ้านเพื่อนค่ะตั้งแต่สมัยเรียนที่วิทยาลัยครูสวนดุสิต

เพื่อนนามสกุล "สังข์ศร" คงแต่งงานเป็นคุณยาย คุณย่ากันแล้วหล่ะ..ตอนนี้.

คงได้มีโอกาสเสวนาเรื่องภาษาถิ่นกันนะคะ..

โชคดีค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ...พี่นีนาถ...

  • น้องส่ง mail ให้แล้วนะคะ...
  • เป็นอย่างไรบ้าง ช่วงนี้เงียบหายไปเลยค่ะ...
  • รัก + คิดถึงพี่นีนาถเสมอค่ะ...
เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะIco48 แวะมาทักทายมาอ่านกลอนที่แปลยากๆค่ะ...แต่ชอบ

ขอบคุณค่ะ

คุณนีนาถสบายดีนะคะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ อาจารย์ ดร.

ขอบคุณค่ะที่แวะเข้ามาเยี่ยม นีนาถนะคะ...นานแล้วไม่ได้โพสต์อะไรเลย...ยุ่งอยู่กับงาน เพราะเค้าปรับระบบการใช้โปรแกรมต่างๆค่ะ...อาจารย์สบายดีนะคะ...นีนาถสบายดีค่ะ ขอบคุณค่ะ.

เขียนเมื่อ 

หวัดดีครับเอื้อย...สำบายดีบ่อ

ผมเรียนกับรศ.ดร.สมาน อัศวภูมิ

อยู่มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี

เอื้อยฮู้จักเพิ่นบ่อครับ ตะก่อนเพิ่นกะเป็นศน.เขต10 ครับ

เขียนเมื่อ 

สบายดีค่ะน้อง บวร

บ่ได้เข้ามาดนแล้ว....ตอนนี้เข้าไปเล่นเฟสบุ๊คค่ะ..

สำหรับท่านพี่ ดร.สมาน อัศวภูมิ...เพิ่นเป็นศน.รุ่นอ้าย...ภาษาอังกฤษเหมือนกันและเพิ่นก็นิเทศ การบริหารด้วย เพราะเพิ่น เป็น ดร. การบริหารการศึกษา..เพิ่นน่ารักและเอื้ออาทร ให้คำปรึกษา ให้กำลังใจสำหรับ ศน.น้องใหม่สมัยเอื้อยไปเป็น ศน.ใหม่...เวลาออกนิเทศก์

ฝากความระลึกถึงท่านพี่ ดร.สมานด้วยเด้อค่ะ...เพิ่นยังบ่เกษียณอีกติ....

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ...อาจารย์โสภณ

ขอบคุณที่เข้ามาแวะเยี่ยม....อาจารย์สบาดีนะคะ....น้ำท่วมบ้านหรือเปล่าค่ะ...ถ้าไม่ท่วมแสดงว่าไม่ทันสมัยนะคะ

รูปที่อาจารย์โพสต์มานั้นอยู่ที่ไหนคะ...สวยมากค่ะ...