ยิ่งคิดว่า เวลาการเป็นครูของเรา เหลือน้อยเต็มที ยิ่งอยากทำงานหลายๆ สิ่งที่ตั้งใจไว้ จึงได้อาสาที่จะเป็นผู้รับฝึกการรับประทานอาหารของนักเรียนอย่างเป็นระบบ จากที่เคยเดินถือจานข้าวพร้อมกับตักอาหารเข้าปาก และเด็กอีกหนึ่งคนวิ่งมาชน จานข้าวกระเด็น เมล็ดข้าวกับน้ำแกงหกบนพื้น และเมื่อรับประทานแล้ว เด็กก็เอาจานไปวางไว้เป็นกองให้แม่ครัวล้าง พวกครูเราก็ได้แต่ดูแล้วก็ส่ายหัว อิดหนาระอาใจ ครูเตือนใจ(อีกแล้ว)ขออาสาจัดระบบงานนี้เอง ได้แบบมาจากการบวชผู้นำอุบาสิกาแก้ว วิธีการก็คือ ขอไมค์โครโฟน หนึ่งตัว พร้อมกับการเลื่อนเวลารับประทานอาหารกลางวันของตัวเองออกไปอีก หนึ่งชั่วโมง ( ฮา! อุปกรณ์การสอน มีเพียงไมโครโฟน ตัวเดียว ควบคุมนักเรียนได้ 150 คน เฉพาะ ป.5-6) นัดหมายให้นักเรียนทั้ง หกห้อง ป.5/1 5/2 5/3 6/1 6/2 6/3 รับอาหารแล้วนั่งเป็นแถวคอยเพื่อน(ฝึกความอดทน) เมื่อพร้อมแล้ว หลับตาพิจารณาอาหาร กล่าวคาถาอาหารทิพย์ ตั้งกายตรง ดำรงสติมั่น ไม่พูดคุยกัน ไม่รับประทานเสียงดัง ตล่อมข้าวเข้ากลาง ตักวางเรียบร้อย น้อมข้าวทุกคำเป็นดวงธรรมภายใน ขอบคุณครับคุณครู ขอบคุณครับแม่ครัว -เชิญรับประทานได้ (ฝึกการจัดวางรองเท้า) จากนั้นก็อบรมมารยาทการรับประทานอาหาร -ไม่มีเสียง - กระพุ้งแก้มไม่ตุ่ย - เคี้ยวนานๆ - ไม่ซดน้ำแกงดังซูด ฯลฯ เมื่อรับประทานเสร้จแล้วลุกทีละแถว นำจานไปล้าง หนึ่งสัปดาห์ผ่านไป นักเรียนรับประทานอาหารได้เรียบร้อยมาก........ชื่นใจในผลงาน...มีของแถมคือ ขยะตามถนน หรือสนามลดลง 90 % เพราะการแนะนำให้รับประทาน ขนม น้ำหวาน และทุกอย่างให้เสร็จในที่ตรงนั้น และถุงขนมก็ให้ทุกคนนำไป ทิ้งที่ถังขยะทันที งานนี้ได้เสนอขอชุดล้างจาน ท่านผู้บริหารก็ใจดีจัดให้ ได้คุณไก่ วิศวกร ข้างโรงเรียนมาช่วยจัดทำ โดยการนำกะละมังพลาสติกมาเจาะช่องถ่ายน้ำทิ้ง ใส่ตะแกรง ข้างล่าง ต่อท่อน้ำทิ้ง ให้สะดวก ไม่เฉอะแฉะ เมื่อล้างจาน
สวัสดีค่ะ
ขอชื่นชมกับความตั้งใจจริงนะคะ เด็กก็ให้ความร่วมมือดีมาก..
ทุกอย่างทำได้ถ้าจะทำเพราะเด็กเขาพร้อมที่จะเรียนรู้อยู่แล้วนะคะ
มีความสุขกับงานที่ทำค่ะ
*** เป็นระเบียบเรียบร้อยดีนะคะ .....ชื่นชมๆ ***
สวัสดีค่ะ
ขอบคุณเอื้องผึ้งสวยๆนะคะ สวยมาก...คนมือเย็นปลูก...
อ่านแล้วชื่นใจค่ะ...ขอเป็นกำลังใจให้มีกิจกรรมดีๆต่อเนื่องนะคะ พี่เตือนค่ะ คิดถึงครูของโต๊ะ โต๊ะ จัง จังเลย เหมือนพี่เลย ครูโคบายาซิของเด็กๆ