สาวบ่เอาอ้าย บ่ได้ผัวหาญป่า แดดเที่ยงฟ้า พายง้าวขี้ใส่เฮือน สัจจะหญิงนี้ เสมอกับยองนุ่น บาดว่าลมพัดต้อง คองถ้าแต่สิปลิว สัจจะผู้ซายนี้ เหมือนภูเขากาด บาดว่าลมพัดต้อง บ่มีเปื้องปิ่นเว แท้ได๋ สิบแม่น้ำ ซาวแม่น้ำ อ้ายอยากหย้อ เป็นแผ่นดินเดียว คาวสิบคืน ซาวคืน อยากหย้อเป็นคาวมื้อ คันบ่คาดอนขั้น สิขันกินงายฮ่วม อ้ายอยากตายเป็นนกกางกี้ เมือห้องฮ่วมคอน เสือโคร่ง หากเทียวทางเฮิ้อ เดือนดำก็เห็นฮุ่ง บาดว่าเดือนแจ้งหน้า แสงพ้นก็เล่าอาย
สวัสดีค่ะพี่นีนาถ
สวัสดีค่ะ อาจารย์อิงจันทร์
ดีใจนะคะที่อาจารย์แวะเข้ามาเยี่ยม..พี่นีนาถสบายดีและคิดถึงอาจารย์อิงเสมอนะคะ..วันไหนถ้าไม่เหนื่อยพี่จะแวะเข้าไปฟังเพลงเพราะๆของบล๊อกอาจารย์น้องอิง..ชื่นชมนะคะ...
ที่ว่าเหนื่อยคือเมื่อยตาจากดูคอมพิวเตอร์ทั้งวันอยู่ที่ทำงาน..นั่งหน้าจอประมาณวันละ 7-8 ชั่วโมงค่ะ(จันทร์-ศุกร์) กลับถึงบ้านบางวันเลยไม่เปิดคอมพิวเตอร์เลย...
ถ้าอ่านไม่เข้าใจ...ถ้าอาจารย์อิงมีเพื่อนเป็นคนอีสานอยู่ใกล้ๆก็ให้เค้าแปลให้ฟัง...หรือถ้ามีอะไรจะอีเมล์ถึงพี่ก็ได้นะคะ..จะใช้อีเมล์ส่วนตัวก็ได้นะ..ไม่ขัดข้อง...และไม่ให้ถือว่าเป็นการรบกวนนะคะ
ขอให้อาจารย์อิงมีความสุขเช่นกันนะคะ
สวัสดีค่ะคุณ'นีนาท'
แวะมาอ่านกลอนเพราะๆแต่เข้าใจยากมากค่ะ
สวัสดีค่ะพี่นีนาถ
ขอบคุณ ดร. พจนาคะ ที่แวะเข้ามาเยี่ยม...ภาษาเก่าๆบางทีก็เข้าใจยากนะคะ...มีอะไรก็ดทรคุยกันก็ได้ค่ะ...แคนาดาไม่ไกลจากยูท่าห์นี่คะ...
ขอบใจน้องบวร และน้องคุณยายที่เข้ามาให้กำลังใจเอื้อย
ขอให้อยู่ดีมีแฮงกันเด้อค่ะ...
ฮักแพง
ดีหลาย คักแล้ว โพดโพแล้ว เด้อพี่น้อง จากซาวขอนแก่น
เก่งมากเลยนะจ๊ะ ที่ เขียนอะไรที่อ่านยาก เข้าใจยากเนี่ย เป็นความสามารุถเฉพาะตัวจริงๆ แต่ผมก็อ่านจนจบ นะ ขอบคุณมากเลย
สวัสดีค่ะ อาจารย์ชาตรี และ ผ.อ.ชยันต์...
ดีใจที่อาจารย์ทั้งสองแวะเข้ามาอ่าน...บทที่ว่านี้ถอดความออกมาจากอักษรภาษาลาว..เพื่อว่าอยากให้คนไทย หรือคนอีสาน หรือผู้ที่สนใจ...ที่อ่านอักษรภาษาลาวไม่แข็งแรงได้อ่าน...อาจจะไม่เข้าใจความหมายทั้งหมด เพราะ ผะหยา เป็นคำพูดสมัยเก่าๆที่ให้ข้อคิดต้องตีความหลายชั้น ว่าอย่างงั้นแหล่ะ....
ยินดีที่รู้จักค่ะ....อาจารย์ชาตรี..คนเมืองขอนแก่น....