เมตตาเพื่อนมนุษย์

        เมื่อทุกอย่างถูกกำหนดให้สองย่า-หลานได้ใช้ชีวิต

ร่วมกันมาวันหนึ่งย่าต้องอยู่ลำพังเมื่อหลานขอไปใช้ชีวิต

ที่เมืองกรุง แล้วเหตุการณ์ก็ผันแปร เมื่อหลานกลับมา

พร้อมความทุกข์ที่แสนสาหัส ในสภาพที่ถูกบีบคั้นจาก

ยาเสพติด บางครั้งเขาร้องไห้ครวญครางด้วยความทุกข์

ทรมาน แต่บางครั้งก็หัวเราะราวกับว่าเป็นเรื่องขำขัน

      ท่ามกลางความโชคร้ายนั้นเขาได้รับน้ำใจอันงดงาม

จากผู้คนรอบข้าง ณเวลานี้สิ่งที่จะควบคุมอาการของเขา

ได้คือการรับยาจากแพทย์เท่านั้น  หวังว่าสักวันหนึ่ง

เขาจะหาย และกลับมาใช้ชีวิตที่ปกติ  มีความสุข

ตามประสาย่า-หลาน อย่างที่เคย...สาธุ